in ,

Το αγάπησα!Το αγάπησα! ΣυμπαθητικόΣυμπαθητικό

ΤΗΛΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 3 – Οι Μαθητές μιλούν στο ElaMazi για το νέο ΤΗΛΕ – σχολείο

Γράφει η Αγγελική Καλέμη

Οι Μαθητές μιλούν στο ElaMazi…για το νέο ΤΗΛΕ – σχολείο!

Συνεχίζοντας το ρεπορτάζ μας για το φλέγον θέμα της εποχής, την Τηλε – Εκπαίδευση ,καταγράψαμε όσα τα ίδια τα παιδιά μας εμπιστεύτηκαν αυθόρμητα και αυθεντικά.

Τα παιδιά μας περνάνε ΤΗΛΕ – δύσκολα και είναι η ώρα να τους ακούσουμε με προσοχή.

Γιώργος , 5 ετών, Προνήπιο – Άρνηση , Μου λείπει το σχολείο μου.

Αυτό δεν είναι σχολείο. Μιλάω στην κυρία, στους φίλους μου και δεν με ακούνε – ούτε  εγώ τους καταλαβαίνω. Βαριέμαι να κάθομαι στην καρέκλα. Θέλω να κάνουμε το τρενάκι μας, να πούμε το τραγούδι της καλημέρας και η κα Δανάη να ξεκινήσει να μας λέει τόσααααα καινούρια πράγματα.  Έτσι, δεν μου αρέσει , δεν θέλω …

Ας φορέσουμε μάσκα και υπόσχομαι να μην την βγάλω καθόλου, αρκεί να γυρίσουμε όλοι μαζί πίσω στο κανονικό σχολείο μας.

Σύλια, 7 ετών,  Α’ Δημοτικού, Επιτέλους χωρίς μάσκα.

Εμένα μου αρέσει που μπορώ στον υπολογιστή να βλέπω τους φίλους μου, κάθε ημέρα. Επιτέλους δεν φοράμε μάσκα, αλλά δυστυχώς δεν θα στολίσουμε το δέντρο μας όλοι μαζί στο σχολείο. Η κυρία συνεχίζει να μας μαθαίνει γράμματα και αριθμούς, ενώ μετά μου αρέσει να διαβάζω μόνη μου. Όμως, μου λείπουν πολύ οι φίλες μου και να πηγαίνω στο μπαλέτο. Πότε θα ξαναχορέψουμε και θα αγκαλιαστούμε;

Μάριος , 11 ετών , ΣΤ’ Δημοτικού – Η δύναμη της εν συναίσθησης.

Ένα θετικό με την  τηλεκπαίδευση είναι πως έτσι δεν χάνουμε μαθήματα και συνεχίζουμε τη χρονιά. Όμως, ένα αρνητικό είναι ότι για όλα τα παιδιά που παρακολουθούν τα μαθήματα, αυξάνεται η ώρα που είναι μπροστά στην οθόνη ενός υπολογιστή.

Αν είχα έναν μαγικό τρόπο, θα δώριζα σε όλα τα παιδιά ηλεκτρονικές συσκευές για να μπορούν να παρακολουθήσουν το μάθημά τους.

Ζένια, 12 ετών, ΣΤ’ Δημοτικού, Κουράζομαι περισσότερο.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί επέλεξαν το μεσημέρι να γίνονται τα μαθήματα. Δεν προλαβαίνω να διαβάσω, αφού σε συνέχεια του προγράμματος του σχολείου, ξεκινάω τις δραστηριότητες. Έτσι, φτάνει πολύ αργά για να ξεκινήσω το διάβασμα της επόμενης ημέρας. Νιώθω ότι δεν τελειώνει ποτέ αυτή η συνεχής προσπάθεια.

Αυτό που θα ήθελα,  είναι να μπορούσε το πρόγραμμα της ημέρας μου να ήταν κανονικό όπως το γνώριζα.

Δημήτρης, 13 ετών, Α’ Γυμνασίου,  Ήταν η πρωτιά δύσκολη , την έφαγε και ο ΤΗΛΕ – γάιδαρος.

Πρώτη χρονιά στο Γυμνάσιο και μας έτυχε η τηλε εκπαίδευση. Δεν προλάβαμε να συνηθίσουμε την εναλλαγή καθηγητών και μαθημάτων, τη λογική του γυμνασίου, τις απαιτήσεις και τις αλλαγές. Τώρα, είμαστε όλοι σε σύγχυση, αλλά προσπαθούμε να προσαρμοστούμε. Επίσης, οι συμμαθητές δεν είναι οι γνωστοί μας από το Δημοτικό και έτσι ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να κάνουμε φιλίες και να γνωριστούμε.

Έλενα, 17 ετών, Γ’ Λυκείου, Δεν μπορεί να αντικατασταθεί ο πίνακας και η κιμωλία.

Η φετινή χρονιά μου δημιουργεί αρκετό άγχος αφού ήρθε πλέον η δική μου στιγμή να δώσω πανελλήνιες. Η καθημερινότητα όλων μας στηρίζεται σε μια οθόνη, από την δουλειά, το σχολείο, μέχρι και για την ξεκούραση μας.

Το θετικό είναι ότι έχω περισσότερο χρόνο για ύπνο και ξεκούραση καθώς δεν χρειάζεται να ετοιμαστώ και να ντυθώ. Από την άλλη πλευρά φυσικά ο τρόπος παράδοσης δεν είναι ο ίδιος, η ύλη δεν προχωράει κανονικά όπως νομίζουν οι περισσότεροι, ενώ τα μαθήματα γίνονται θεωρητικά ακόμα και στην δική μου κατεύθυνση όπου ο πολυαγαπημένος πίνακας με την κιμωλία είναι απαραίτητος για τη λύση ασκήσεων φυσικής και χημείας.

Στέφανος, 17 ετών, Γ’ Λυκείου. Το μάθημα είναι μόνο μια φωνή.

Τη δύσκολη αυτή περίοδο, όλοι οι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να παίρνουν μέρος στην τηλε εκπαίδευση είτε διαθέτουν τα μέσα είτε όχι. Το αρνητικό είναι η απρόσωπη διδασκαλία αφού οι μαθητές απλά κοιτάνε μια οθόνη και ακούνε μόνο μια φωνή στα αυτιά τους . Οι κάμερες είναι κλειστές για να τρέχει το σύστημα και να μην κολλάει.

Αυτό που θα ήθελα να αλλάξω είναι να ενταχθούν πιο σύγχρονες μορφές διδασκαλίας, ώστε να αλλάξουν οι μαθητές γνώμη για το σύστημα.

Δήμητρα , 17 ετών, Γ’ Λυκείου. Περισσότερο δική μας προσπάθεια.

Για τα παιδιά που φέτος θα δώσουμε πανελλήνιες, το να είσαι μπροστά σε μια οθόνη καθημερινά για τόσες ώρες και να ανταπεξέλθεις στο διάβασμά σου ταυτόχρονα, είναι πολύ κουραστικό. Παρόλο που με την τηλε εκπαίδευση , κλέβουμε πολύτιμο χρόνο ξεκούρασης , το μάθημα δεν είναι το ίδιο αποδοτικό με αποτέλεσμα να χρειαζόμαστε παραπάνω δική μας προσπάθεια και εξωσχολική βοήθεια.

Θα ήθελα οι καθηγητές στο μάθημα να δίνουν βήμα σε όλα τα παιδιά να εκφράζονται ελεύθερα και να αλληλοεπιδρούν ενεργά.

Φένια, 19 ετών, Πρωτοετής Φοιτήτρια Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Η τηλεκπαίδευση δεν ήταν κάτι νέο για εμένα καθώς την άνοιξη που πέρασε τα μαθήματα του σχολείου και του φροντιστηρίου έγιναν εξ αποστάσεως. Το Πανεπιστήμιο, ωστόσο, θα ήταν μια καινούρια εμπειρία και ήλπιζα οι διαλέξεις να γίνουν διά ζώσης. Είναι αρκετά κουραστικό να περνάς κάθε μέρα έξι ή και περισσότερες ώρες μπροστά σε μία οθόνη και χρειάζεται να καταβάλεις μεγάλη προσπάθεια για να μείνεις συγκεντρωμένος. Παράλληλα, ήταν αρκετά δύσκολο να γνωριστούμε με τους υπόλοιπους πρωτοετής. Ελπίζουμε πως αν όχι από το δεύτερο εξάμηνο τότε από το δεύτερο έτος να κάνουμε επιτέλους το πρώτο μας μάθημα στη σχολή!

Ας συγχαρούμε τα παιδιά μας, όλων των ηλικιών, για την προσπάθειά τους και για την προσαρμοστικότητά τους.

Μας το αφιερώνουν όλα με μια φωνή…

ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ…

Θυμίσου και τα άλλα δυο άρθρα του elamazi.gr για την Τηλεκπαίδευση ( part 1 & part 2)!

Από Αγγελική Καλέμη

Είμαι η μαμά του Γιώργου (4 ετών) και του Θάνου (2 ετών), αλλιώς Αγγελική Καλέμη. Δεν σταματάμε οικογενειακώς να κινούμαστε και όταν θυμάμαι ότι είμαι και δημοσιογράφος, αρχίζω να γράφω για όσα ανακαλύπτουμε στο elamazi! Μεγαλώνω μαζί με τα παιδιά μου και είμαι έτοιμη να ζήσω μαζί τους νέες παιχνιδιάρικες εμπειρίες!!

Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0