in ,

ΣυμπαθητικόΣυμπαθητικό Το αγάπησα!Το αγάπησα!

Είδαμε τις “Χίλιες και μια Ιστορίες” από το Μικρό Εθνικό

Παρακολουθήσαμε την εξαιρετική παράσταση του Μικρού Εθνικού, «Χιλιες και μια Ιστορίες» σε σκηνοθεσία Βάσιας Ατταριάν & Μυρτώς Μακρίδη βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του θεατρικού συγγραφέα Μάικ Κέννυ.

Για τον συγγραφέα και το έργο

Ο πολυβραβευμένος βρετανός συγγραφέας Μάικ Κέννυ είναι ένας από τους δέκα σπουδαιότερους εν ζωή θεατρικούς συγγραφείς, σύμφωνα με την εφημερίδα Independent. Αυτό δίνει ένα ατού εξ αρχής στην παράσταση. Μιλώντας για την επιρροή του συγγραφέα συνολικά, θα λέγαμε, ότι είναι τεράστια, αφού τα έργα του εμπνέουν κάθε χρόνο σκηνοθέτες της χώρας. Όπως υποστηρίζει ο ίδιος ο συγγραφέας, «το θέατρο συνδυάζει όλες τις τέχνες. Έχει τα πάντα μέσα του. Και επειδή είναι ζωντανό, μπορεί ανά πάσα στιγμή κάτι να πάει λάθος. Αυτή τη ζωντάνια που έχει θέλω να την κρατώ στα έργα μου. Αυτό το θέατρο υπερασπίζομαι. Γράφω έργα που μπορείς να νιώσεις, να καταλάβεις ακόμα κι αν δεν μιλάς τη γλώσσα, που μπορεί να καταλάβει ο καθένας, ακόμα και άνθρωποι που δεν συνηθίζουν να πηγαίνουν θέατρο».

Οι “Χίλιες και μια Νύχτες” είναι η έμπνευση του συγγραφέα και αποτελούν μια συλλογή ιστοριών και παραμυθιών που έχουν ρίζες ανατολίτικες, και προέρχονται από προφορικές παραδόσεις της Αιγύπτου, της Συρίας του Ιράκ, της Ινδίας και της Περσίας. Βασικός κορμός της κάθε έκδοσης παραμένει κοινός, ένας σουλτάνος ταπεινωμένος και προδομένος, ορκίζεται εκδίκηση προς όλες τις γυναίκες του βασιλείου του. Η πρωτότυπη συγγραφή του Μάικ Κέννυ εντοπίζεται στην στοιχείο της καινοτομίας, της σύγχρονης ματιάς της συλλογής θέτοντας κοινωνικά ερωτήματα.

Λίγα λόγια για την υπόθεση

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας σουλτάνος. Ο αυστηρός, απαιτητικός, ανικανοποίητος, μα πληγωμένος σουλτάνος επιζητά χωρίς τελειωμό την αφήγηση παραμυθιών. Κάθε μέρα παντρευόταν μια γυναικά, χίλιες νύχτες, χίλιες γυναίκες. Για να ικανοποιήσει την πλήξη του…  αναζητά νέα σύζυγο. Μα δεν έχουν απομείνει άλλες διαθέσιμες. Άλλοτε, σαν τους κόκκους της άμμου, τώρα σαν τη βελόνα μέσα στο άχυρο.

Και η διαθέσιμη είναι η κόρη του βεζίρη Σεχραζάντ, η οποία αντιλαμβανόμενη τη μοίρα της, ζητά μια χάρη πονηρά από το βασιλιά έως ότου «συναντήσει το πεπρωμένο της». Η πρώτη φανταστική ιστορία με τον ψαρά σώζει την ζωή της ηρωίδας, ενώ στην δεύτερη ιστορία του Σεβάχ ο σουλτάνος συμμετέχει βιωματικά στην αφήγηση.

Οι ιστορίες της διαδέχονται ασταμάτητα η μια την άλλη, με την ίδια ακόρεστη μανία που τις επιζητά ο ανικανοποίητος σουλτάνος. Οι αλλεπάλληλες ιστορίες δίνουν παράταση ζωής στην λαλίστατη ηρωίδα, οι αλληγορικές παραμυθίες της γυναίκας κρούουν τον κώδωνα ότι η σύνδεσή τους με τον βασιλιά είναι επικίνδυνη.

Μια τελευταία ιστορία αφηγείται η Σεχραζάντ, μα αυτή την φορά είναι πραγματική, διδακτική και αφορά τον ίδιο τον σουλτάνο, την παραξενιά, την αλαζονεία, την πληγωμένη του ψυχή, που προσπαθεί να ημερέψει.

 

Για τους συντελεστές

Η παράσταση ακολουθεί την μετάφραση του Νίκου Χατζόπουλου και την γραμμή του αρχικού κειμένου του συγγραφέα, ενώ οι παρεμβάσεις της σκηνοθεσίας προσεγγίζονται στην επέμβαση των τριών Χαρίτων, της φωνής των σκηνοθέτιδων, Βάσιας Ατταριάν & Μυρτώς Μακρίδη προς τους θεατές. Οι τρεις φωνές παρεμβαίνουν και σχολιάζουν στα δρώμενα, μεταμορφώνονται στην φωνή της σκηνοθεσίας.

Η γρήγορη ροή και εξέλιξη των ιστοριών δεν επιτρέπει στον θεατή να πλήξει, ενώ ευνοείται ιδιαίτερα το σωματικό θέατρο με τις ταχείς εναλλαγές.

Οι ενδιάμεσες αφηγηματικές παρεμβάσεις (σωματικού θεάτρου) διαφωτίζουν περισσότερο την ιστορία και ζωντανεύουν, δίνουν πνοή στα παραμύθια της Σεχραζάντ, με τους ήρωες να «ξεπηδούν» από την ιστορία υπακούοντας τα λόγια, τις εξιστορήσεις της.

Οι πρωτότυπες μουσικές μελωδίες, που επιμελήθηκε ο Δημήτρης Τάσαινας, συνοδεύουν την αφήγηση με ζωντάνια, αναπαριστούν τις ενδιάμεσες σκηνές και δίνουν τόνο ευρωπαϊκό στην μουσική της παράστασης. Με τη βαθιά επιρροή από το δυτικό πολιτισμό, με τους ήχους της τζαζ, της ραπ, του μιούζικαλ, επισφραγίζεται η αθέατη συνεργασία των δυο πολιτισμών… οι ανατολίτικες αφηγήσεις της ηρωίδας σε έναν μανδύα δυτικής μουσικής.

Και σε αυτήν τη παραγωγή του Μικρού Εθνικού παρατηρείται η ίδια λιτότητα στα σκηνικά της Αλεξίας Χρυσοχοϊδου που επικεντρώνεται στα πλέον σημαντικά. Στην σκηνή δεσπόζει το ανάκλιντρο του σουλτάνου, του πλέον κυρίαρχου χαρακτήρα, ενώ δεν μπορεί να λείπει η σπάθα του δήμιου… Στο πάνω μέρος της σκηνής, βρίσκεται η επιδέξια μουσική μπάντα του σουλτάνου, που ζωντανεύει τα δέκα περίπου μουσικά όργανα.

Εξαιρετικά έξυπνη και η παρουσία του φοίνικα, ως συμβόλου ενδεικτικού της Ανατολής το οποίο βρίσκεται καρφιτσωμένο στο πέτο κάθε ηθοποιού και μουσικού πλημμυρίζοντας με Ανατολή ολόκληρη την σκηνή.

Η διανομή αποτελείται από ταλαντούχα νέα πλάσματα που σέβονται το κείμενο, τραντάζουν την σκηνή με την ερμηνεία τους και μεταφέρουν τα πλούσια διδάγματα.

Για τα μηνύματα της παράστασης

Αναμφισβήτητα, η παράσταση βρίθει γνωμικών και παροιμιών, πηγή πλούσιων μηνυμάτων για τους θεατές. Μα, πέραν των άλλων νοημάτων, ο λόγος της γενναίας Σεχραζάντ στέκεται κόντρα στα ανατολίτικα κατεστημένα και τις παραδόσεις.

«Η ιστορία μου δεν θέλω να είναι η ιστορία μιας γυναίκας που σκύβει το κεφάλι»

Μια γυναίκα, με πρωτοβουλία, ενθουσιασμό, επινοητικότητα, δυναμισμό προσκαλεί τον σουλτάνο να «δοκιμάσει» λίγο από τις ιστορίες της και καταφέρνει να ημερέψει το «θηρίο».

«Εσείς δεν θα δοκιμάσετε;;», προτείνει η Σεχραζάντ στον κύριό της.

Η παράσταση έχει όλα τα ατού για να αναδειχθεί ως μια από τις πληρέστερες παραστάσεις της σεζόν. Το σωματικό θέατρο στο μεγαλείο του σε  συνδυασμό με την μουσική, τις ανατολίτικες επιρροές δημιουργούν ένα άριστο αποτέλεσμα επί σκηνής.

 

Πληροφορίες για την παρασταση θα βρείτε εδω και εδώ.

Δεν σου άρεσε; Ενημέρωσε μας!

Από Δήμητρα Τσιαούση

Είμαι η Δήμητρα, δημοσιογράφος και μητέρα τριών παιδιών. Η μεγάλη αγάπη για το θέατρο, τις παρασταστικές τέχνες και τις ποιοτικές αποδράσεις για μεγάλους και μικρούς με έφερε στο ΕΛΑΜΑΖΙ. Μαζί θα «ζουμάρουμε» τα καλύτερα δρώμενα στην Αττική με τις καλύτερες προτάσεις διασκέδασης, ψυχαγωγίας και διδαχής!

Σχόλια

Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments