in

Το δάσος των Γκριμ μας απογοήτευσε…

Έχοντας παρακολουθήσει τον περσινό Σέρλοκ Χολμς στο Γυάλινο Μουσικό θέατρο, πήγαμε ενθουσιασμένοι να δούμε και φέτος την παιδική παράσταση “Το δάσος των Γκριμ”, για την οποία είχαμε ακούσει πολλά. Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιαστήκαμε, απεναντίας, μάλιστα το εξάχρονο παιδάκι που συνοδεύαμε κουράστηκε από το πρώτο μέρος.

Ίσως η παράσταση να απευθύνεται σε μεγαλύτερα παιδιά αλλά κι εμείς οι δύο μαμάδες άνω των σαράντα κουραστήκαμε πολύ επίσης παρότι θεατρόφιλες. Το κείμενο κατά τη γνώμη μας δεν έχει συνοχή και δυσκολεύεσαι να το παρακολουθήσεις. Κατά τα άλλα, η μουσική του Μαραβέγια είναι εκπληκτική, οι ηθοποιοί ταλαντούχοι, η σκηνοθεσία καλή αλλά αν δε σε βοηθάει και το κείμενο…Ο Γκριμ και τα παραμύθια του είναι εγκιβωτισμένα μέσα σε άλλη ιστορία και δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις σε κάποια σημεία τους καλούς με τους κακούς.

Τέλος, το θέατρο δεν είναι αμφιθεατρικό με αποτέλεσμα τα μικρά παιδιά να μη βλέπουν καθόλου στα πίσω καθίσματα αν και οι ταξιθέτες είναι πολύ εξυπηρετικοί.
Ευχαριστούμε πολύ το έλα μαζί για τη διπλή πρόσκληση που μας εξασφάλισε!

13 Comments

Leave a Reply
  1. Να διορθώσουμε και το όνομα των αδελφών Γκριμ, γιατί είναι οι αδελφοί Γκριμ και απ’ ό,τι μας ενημέρωσαν, οι ίδιοι δεν έγραψαν παραμύθια αλλά κατέγραψαν τη λαϊκή προφορική παράδοση, τα παραμύθια που και οι ίδιοι είχαν ακούσει…

  2. πόσο συμφωνώ μαζί σας! Αυτό το έργο αν είχε καλύτερο κείμενο θα απογειωνόταν. Έχει υπέροχη μουσική, σκηνικά, κουστούμια , τα παιδιά του θιάσου καταπληκτικά κι όμως βαρεθήκαμε!

  3. Την συγκεκριμένη παράσταση δεν την έχουμε δεί. Σχετικά με το Γυάλινο Μουσικό θέατρο έχουμε ακούσει ότι έχει ένα θέμα ως προς την άνεση και την ορατότητα , στοιχεία τα οποία παίζουν τον ρόλο τους στην ευχαρίστηση που λαμβάνει κάποιος από μια παράσταση .
    Εχει τύχει να φύγουμε στο διάλλειμα παράστασης επειδή έκανε υπερβολική ζέστη και επειδή τα καθίσματα ήταν πολύ άβολα ( φθηνές πλαστικές καρέκλες ) .
    Θα πρέπει οι διευθύνσεις των θεάτρων να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους και τέτοια θέματα !.

  4. ειχαμε παει και εμεις με διπλη προσκληση απο το ελα μαζι και πηγαιναμε ενθουσιασμενοι να το δουμε.Ομως και εμεις φυγαμε με καποια κενα.Συμφωνω απολυτα με την Μαρινα Θωμα.

Αφήστε μια απάντηση

Το ταξίδι στο κέντρο της γης!

“Ο γάμος του Καραχμέτη” του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στο Από Μηχανής Θέατρο