in

Συναντήσαμε τον Αντρέα Κολίσογλου, χοροδιδάσκαλο στη Στέγη Γραμμάτων, ψυχολόγο και αξιόλογο επιστήμονα

 

Ο Αντρέας Κολίσογλου είναι χοροδιδάσκαλος διδάσκοντας μαθήματα χορού στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, είναι εν ενεργεία ψυχολόγος παρέχοντας τις υπηρεσίες του προς κάθε πάσχουσα ψυχή και έχει σημαντική επιστημονική δράση με συμμετοχές σε ημερίδες και με δημοσιευμένα άρθρα για τη διεκδίκηση της ισότιμης πρόσβασης στα πολιτισμικά αγαθά για τους ανθρώπους με αναπηρίες.

Κατά βάση, αυτό που τον διακρίνει δεν είναι η εξωτερική του ιδιαιτερότητα, αλλά το μεγαλείο ψυχής και η στάση ζωής που διατηρεί κόντρα στους καιρούς. Νους που δεν εφησυχάζει και βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση, που φιλοσοφεί σε βάθος και που κατέχει τη θέση που επέλεξε να έχει στην κοινωνία…

Στην συνέντευξη που ακολουθεί ο Αντρέας μας «ανοίγει» κυριολεκτικά το μυαλό του, χωρίς φόβο και πάθος, χωρίς ταμπέλες και ταμπού. Απολαύστε τον!

  1. Κοιτώντας με προσοχή το βιογραφικό σου, έχεις διατελέσει ηθοποιός-χορευτής σε διάφορες ομάδες, όπως «Ακροβασία» , «Φυγείν Αδύνατον», «Λάθος Κίνηση» και «ΔΑΓΙΠΟΛΗ», ενώ διδάσκεις χορό σε άτομα με αναπηρία στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών από το 2013. Πότε ένιωσες την ανάγκη ότι θέλεις να αναλάβεις δράση στον χώρο της τέχνης;

Τυχαία άρχισα να ασχολούμαι με τον χορό και το θέατρο και στην πορεία διαπίστωσα ότι αν απλοποιήσεις αυτό που θέτεις ως στόχο στην παραστατική τέχνη, μπορείς να την κάνεις οικεία σε όλους ανεξάρτητα αν έχουν ή δεν έχουν επαγγελματικού επιπέδου εκπαίδευση πάνω στο αντικείμενο. Το 2001 μου είπε ένας φίλος ότι ζητούσαν ανθρώπους με αναπηρία για μια θεατρική παράσταση και εκεί ξεκίνησαν όλα. Μετά έμαθα για μια ομάδα χορού και η μια συνεργασία έφερνε την άλλη. Η περασμένη δεκαετία ήταν πρόσφορη για να ανοίξει ο δρόμος στις παραστατικές τέχνες, σε επαγγελματικό επίπεδο για τους ανθρώπους με αναπηρία και αυτό να παρουσιαστεί ως εναλλακτική πρόταση και ρήξη με το κατεστημένο. Δυστυχώς αυτή η τάση δεν καρποφόρησε με αποτέλεσμα να διαχωρίζουμε ακόμη αν η τέχνη δημιουργείται από ανθρώπους με ή χωρίς αναπηρίες ή από μεικτές ομάδες.

Δεν διδάσκω χορό πουθενά. Αυτό που μοιράζομαι από τα τέλη του 2004 μέχρι τώρα, σε διάφορους δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς, είναι η ιδέα μου ότι χρησιμοποιώντας κάποιος το σώμα του ως εργαλείο, μπορεί να εκφράσει μια σκέψη του μέσα από τις κινήσεις που κάνει. Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, που από το 2013 είμαι ένας από τους εισηγητές των σεμιναρίων χορού, προσπαθώ να επικοινωνήσω αυτή μου την φιλοσοφία στους συμμετέχοντες ώστε να μην θεωρούν ότι ο χορός είναι κτήμα μόνο των τεχνικά καταρτισμένων χορευτών χωρίς αναπηρία.

Ένιωσα την ανάγκη να αναλάβω δράση στον χώρο της τέχνης όταν διαπίστωσα ότι οι άνθρωποι με νοητική αναπηρία ωθούνται στο περιθώριο των παραστατικών τεχνών, όχι μόνο από τους ανθρώπους χωρίς αναπηρία αλλά και από τους ανθρώπους με κινητικές ή άλλες αναπηρίες. Έτσι μέσα από τις δουλείες μου με τους ανθρώπους με νοητική αναπηρία προτίμησα να πάω κόντρα στην αισθητική που προσπαθούν ακόμη να επιβάλλουν, από το να συμμετέχω σε παραστάσεις που συντηρούν αυτή την διάκριση στην τέχνη. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να επωμιστώ την ενοχή ότι συνειδητά ή λιγότερο συνειδητά κλείνω τον δρόμο κάποιου στην τέχνη για να προβληθώ εγώ.

  1. Τι είναι για σένα ο χορός και η κίνηση;

Μέσα από τον χορό μπορεί κανείς να διερευνήσει και να διευρύνει τα σωματικά του όρια. Ο χορός μπορεί να λειτουργήσει ως αφορμή για να αποκτήσει κάποιος αυτοπεποίθηση και να μην νιώθει ότι μειονεκτεί το σώμα του συγκριτικά με κάποιον άλλο. Υπάρχουν είδη χορού υψηλών και συγκεκριμένων τεχνικών απαιτήσεων και άλλα είδη που είναι σχετικά απελευθερωμένα  από τις απαιτήσεις αυτές.

  1. Πώς σχετίζεται ο χορός και η αναπηρία;

Για την Ελλάδα αλλά και για αρκετές χώρες του εξωτερικού ο χορός και η κινητική αναπηρία μοιάζουν έννοιες φαινομενικά ασυμβίβαστες. Στην ουσία όμως η κινητική αναπηρία δεν είναι κάτι περισσότερο από μια μη αναμενόμενη/συνηθισμένη κινητική κατάσταση. Έτσι οι άνθρωποι με αναπηρίες όταν χορεύουν απλά προσεγγίζουν την τέχνη του χορού και εκφράζονται μέσω αυτής υπό το πρίσμα της δική τους κινητικότητας.

  1. Ως άτομο με κινητικά προβλήματα, πως αντιμετωπίζεις τη ζωή γενικότερα, δεδομένου ότι η αίσθηση μοιρολατρίας έχει κατακλύσει τον κόσμο; Πώς νιώθεις που είσαι διαφορετικός;

Πότε δεν θεώρησα την αναπηρία μου πρόβλημα. Δεν είμαι διαφορετικός είμαι όμοιος με τους άλλους. Από μικρό παιδί αναρωτιόμουνα για ποιο λόγο η μη συνηθισμένη για τον κόσμο κινητική μου κατάσταση, τους έκανε να με αντιμετωπίζουν σαν κακόμοιρο που έχει την ανάγκη οίκτου. Μετά από χρόνια ενασχόλησης με την ψυχολογία και τις παραστατικές τέχνες πιστεύω ότι βρήκα την απάντηση, διακρίνοντας σε αυτή του τη στάση, τον κοινωνικό αυτοματισμό που ονόμασα: «Η υπεροψία της αρτιμελούς αυταρέσκιας». Από εκεί και πέρα στην ζωή μου κάνω ότι κάνουν και οι υπόλοιποι που θεωρούν τους εαυτούς τους ενεργούς πολίτες.

  1. Έχεις υπάρξει εθελοντής χρόνια είτε σε δημόσιους είτε σε ιδιωτικούς φορείς. Πιστεύεις στο πνεύμα του εθελοντισμού στην Ελλάδα;

Ο εθελοντισμός πιστεύω ότι είναι ένας κίνημα που επιτρέπει στους πολιτικούς άρχοντες να περιορίζονται στις δημόσιες σχέσεις αποφεύγοντας την πολιτική δράση, δίνοντας παράλληλα την ψευδαίσθηση στους απλούς πολίτες ότι με την δράση τους μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.

  1. Είσαι ψυχολόγος εν ενεργεία. Τι σημαίνει για σένα η ψυχολογία;

Έχοντας εμπειρία από την εθελοντική εμπλοκή μου σε διάφορους φορείς ιδιωτικούς ή δημόσιους ένιωσα την ανάγκη να βγάλω την γνώμη μου προς τα έξω, για τα κακώς κείμενα στον χώρο της ψυχικής υγείας. Έτσι ως ενεργός ψυχολόγος δεν είμαι απλά ένας παρατηρητής ή ένας κριτής των πάντων, εκφράζω δημόσια την γνώμη μου και δίνω το δικαίωμα στους γύρω μου, αλλά και στους πελάτες μου να με κρίνουν. Ο κόσμος μπορεί να διαβάσει τις απόψεις μου γύρω από διάφορα θέματα στην ιστοσελίδα www.psykapa.gr και να αλληλεπιδράσει μαζί μου για ζητήματα που τον απασχολούν.

  1.  Πόσο εύκολο είναι σε κάποιον να απευθυνθεί σε ψυχολόγο;

Όσο και αν θεωρούμε ότι δεν φοβόμαστε την ιδέα να πάμε σε ψυχολόγο, αυτό δεν ισχύει. Η εμπειρία έχει δείξει ότι ο κόσμος φοβάται την ιδέα και μόνο ότι θα μιλήσει με έναν άγνωστο για αυτό που τον απασχολεί.  Έχω έρθει αντιμέτωπος πολλές φορές με την αμηχανία του πελάτη που για πρώτη επικοινωνεί μαζί μου. Γνωρίζοντας καλά πλέον αυτή την παράμετρο επιλέγω η συνάντηση γνωριμίας, ή πρώτη συνάντηση δηλαδή με τον πελάτη, να είναι δωρεάν. Με αυτό τον τρόπο δίνω την ευκαιρία σε κάποιον να υπερνικήσει την φοβία του ψυχολόγου και έτσι να κρίνει πιο καθαρά αν θέλει να συνεχίσει τις συναντήσεις μαζί μου.

  1. Η ενασχόληση σου με την ψυχολογία, ήταν εσωτερική ανάγκη ή ίσως προσπάθεια να κατανοήσεις βαθύτερα τον κόσμο;

Οι πρώτες μου σπουδές και επαγγελματικές εμπειρίες ήταν πάνω στα λογιστικά. Αρχικά πίστευα ότι ήμουν άτυχος, όταν στην πρώτη μου δουλειά είχα αποκλειστικά τον ρόλο του τηλεφωνητή, που μέσα από έναν κυκεώνα απαιτήσεων του κάθε πελάτη έπρεπε να καταχωρώ τιμολόγια στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αυτό με έκανε να αναρωτηθώ αν όλη μου την ζωή θα περνάω τιμολόγια έχοντας το άγχος αν κάνω κάποιο λάθος που θα επιβαρύνει τον εκάστοτε φορολογούμενο. Τελικά ήμουν τυχερός γιατί μέσα από την αντίδραση στον άψυχο κόσμο των αριθμών, που γέννησαν οι συνθήκες δουλειάς, αποκαλύφθηκε η ανάγκη μου να ασχοληθώ με την ψυχολογία, για να κατανοήσω τους μηχανισμούς αποξένωσης των δημιουργικών πτυχών του ανθρώπου που είναι το ζητούμενο κάθε φορά που νιώθουμε να βρισκόμαστε σε αδιέξοδο.

  1. Αλήθεια, συνδέονται η επιστήμη της ψυχολογίας και ο χορός και με ποιο τρόπο;

Δεν θα ήταν δυνατό μια επιστήμη που αφορά τον άνθρωπο να μην έχει λόγο ύπαρξης σε μια δραστηριότητα του ανθρώπου όπως αυτή του χορού. Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα διακρίνουμε την προσπάθεια του ανθρώπου να χρησιμοποιήσει το σώμα ως εργαλείο για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις κοινωνικές απαιτήσεις. Το πως η τέχνη του χορού αντιμετωπίζει το σώμα, συχνά αντικατοπτρίζει τις πεποιθήσεις της κοινωνίας γύρω από την έννοια του κοινωνικά αποδεχτού σώματος και πως αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για κοινωνική αποδοχή και ανέλιξη ή ως μέσο για κοινωνικές συγκρίσεις μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών που η κοινωνία μας κατασκευάζει π.χ. ψηλός/κοντός ,ξανθός/ μελαχρινός, άνδρας/ γυναίκα, ανάπηρος/μη ανάπηρος , χοντρός/ λιγνός κ.α. .   Επιπλέον σε ότι κάνω σχετικό με τον χορό προτιμώ να εμπλέκω σκέψεις και συναισθήματα. Δεν μπορώ να φανταστώ μια χορευτική κίνηση αποκομμένη από αυτά τα δύο.

Περισσότερες πληροφορίες για τον Αντρέα Κολίσογλου μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ.

Report

Από Δήμητρα Τσιαούση

Είμαι η Δήμητρα, δημοσιογράφος και μητέρα τριών παιδιών. Η μεγάλη αγάπη για το θέατρο, τις παρασταστικές τέχνες και τις ποιοτικές αποδράσεις για μεγάλους και μικρούς με έφερε στο ΕΛΑΜΑΖΙ. Μαζί θα «ζουμάρουμε» τα καλύτερα δρώμενα στην Αττική με τις καλύτερες προτάσεις διασκέδασης, ψυχαγωγίας και διδαχής!

Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments