in

Πήγαμε στο χώρο Ασωμάτων της Ιρίνα Μπόικο

Πήγαμε στο χώρο Ασωμάτων της Ιρίνα Μπόικο και παρακολουθήσαμε τις παραστάσεις ΠΕΤΑ ΛΟΥΔΑ και το ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.
Το θέατρο για νήπια και βρέφη είναι ένα είδος που δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Ελλάδα αν και από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω τελευταία αποκτά το δικό του κοινό και γίνονται κάποιες αξιόλογες προσπάθειες. Έχουμε δει πολύ παιδικό θέατρο… πολύ στ’αλήθεια! Βρεφικό θέατρο όμως παρακολουθήσαμε πρώτη φορά.

Παρακολουθήσαμε την παράσταση κρατώντας τα παιδάκια μας αγκαλιά και κάποιοι από τους γονείς καθίσαν σε μαξιλάρια, ουσιαστικά στη σκηνή. Υπήρχε όμως και η επιλογή να καθίσει κανείς σε θέσεις κανονικές… για τα παιδάκια που στην πρώτη επαφή χρειάζονται το χρόνο τους…όπως το δικό μου. Δεν γνώριζα τι θα βλέπαμε. Οι άλλοι γονείς μου φάνηκαν πιο εξοικειωμένοι. Εγώ είχα και την αγωνία αν θα καθίσει το υπερκινητικό μου βλασταράκι.
Δ

εν άνοιξε αυλαία. Οι ηθοποιοί ήρθαν κοντά μας, έτσι απλά. Συνεπίπεδα με τους θεατές, τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά. Κυριολεκτικά γιατί η σκηνή δεν ήταν υπερυψωμένη και μεταφορικά γιατί οι ηθοποιοί πλησίασαν την παιδική ηλικία με απλότητα και ευαισθησία. Σε όλη τη διάρκεια της παράστασης ( και των δύο παραστάσεων ) η εντύπωσή μου ήταν ότι τόσο οι ηθοποιοί όσο και αυτοί που συνθέσανε την παράσταση γνωρίζανε πολύ καλά που απευθύνονται, γνωρίζανε πολύ καλά το τι γνωρίζουν τα παιδιά αυτών των ηλικιών και πάνω σε αυτό πατούσαν. Κι όλο αυτό έγινε με τρόπο γλυκό, με σεβασμό ακόμα και στο διαδραστικό κομμάτι στους ρυθμούς του κάθε παιδιού. Όλα τα παιδάκια συμμετείχαν στο τέλος. ΌΛΑ τα παιδάκια φύγανε με μια ΛΟΥΔΑ στην τσέπη..(αν πάτε στην ΠΕΤΑ! ΛΟΥΔΑ θα καταλάβετε τι εννοώ) και μια πεταλούδα στην καρδιά.

Εν ολίγοις, η κυρία Μπόικο φτιάχνει παραστάσεις για παιδιά και όχι για τους γονείς τους. Και πάνω σε αυτό το μοτίβο παίρνει πράγματα απλά και δημιουργεί κάτι απλό και όμορφο με το οποίο μπορούν να ταυτιστούν οι πιο απαιτητικοί θεατές- γιατί όποιος πιστεύει ότι τα νήπια είναι εύκολοι θεατές… τότε ας δοκιμάσει να κρατήσει αγκαλιά ένα δυσαρεστημένο παιδάκι 2 χρόνων που βλέπει κάτι που δεν του αρέσει ή το φοβίζει. Μην περιμένετε να δείτε κάτι εντυπωσιακό. Θα εντυπωσιαστείτε από το πόσο εύκολα μπορεί να σας συνεπάρει το απλό.

Να πάτε στο συγκεκριμένο χώρο με τα παιδάκια σας –όσο μικρότερα γίνεται στο πλαίσιο των ηλικιών που ορίζεται για την κάθε παράσταση-για να έχουν μια πρώτη επαφή με το θέατρο η οποία θα θέσει τα θεμέλια για μια όμορφη σχέση με αυτόν τον κόσμο. Ευχαριστούμε πολύ την κυρία Μπόικο για την προσέγγισή της και την αίσθηση που μας έδωσε …ότι έλεγε την ιστορία πραγματικά για πρώτη φορά, σαν μυστικό. Και τις δύο φορές.

Φυσικά ευχαριστούμε και το elamazi, που μας δίνει την ευκαιρία να πηγαίνουμε τα παιδιά μας σε μέρη που τους ανοίγουν διεξόδους.

Δεν σου άρεσε; Ενημέρωσε μας!

Σχόλια

Leave a Reply
    • δεν απευθύνεται σε μεγάλα παιδάκια. Είναι καθαρά για παιδάκια 18 μηνών με 3,5…τουλάχιστον για τις παραστάσεις που εμείς είδαμε. Κοιτάξτε και στο studio Μαυρομιχάλη, το “καληνύχτα μέρα” και το “κάτι σαν κήπος”. ¨Εχω ακούσει και για μια παράσταση στο Ιλίσσια Βολανάκη αλλά και στο Πόρτα. Υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να δείτε..λίγα αλλά υπάρχουν.
      Εμένα μου άρεσε η προσέγγιση της κυρίας Μπόικο για τους λόγους που είπα παραπάνω..Θα το ψάξω περεταίρω και στους χώρους που σας αναφέρω

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments