in

Ο “Μικρός Νότος” μιλά στο elamazi

MikrosNotos-Logo

Συνομιλήσαμε με τη ηθοποιό Χρύσα Διαμαντοπούλου, η οποία είναι καλλιτεχνική υπεύθυνη της θεατρικής ομάδας Μικρός Νότος. Θα μάθουμε περισσότερα για αυτή την ομάδα που συνεχώς απογειώνεται θεατρικά…

_MG_5348 (Medium)

Γνωρίζουμε ότι ιδρυτικό μέλος της ομάδας ΜΙΚΡΟΣ ΝΟΤΟΣ είστε εσείς. Πώς προέκυψε το όνομα της?

Η θεατρική ομάδα Μικρός Νότος ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2012, από μία ιδέα του Τάσου Ράτζου, σκηνοθέτη, που αγκάλιασα με αγάπη και πάθος, καθώς βασιζόταν στην κοινή μας ανάγκη -ως καλλιτέχνες και ως γονείς- να προσφέρουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά μία ολοκληρωμένη θεατρική εμπειρία με χαμηλό εισιτήριο και υψηλή ποιότητα.

Με τον Τάσο (Ράτζο) αναζητούσαμε ένα όνομα που θα μπορούσε να ενώνει τις 2 θεατρικές ομάδες μας, -την μία ομάδα που διευθύνει ο Τάσος στην Θεσσαλονίκη και την άλλη που “τρέχω” εγώ στην Αθήνα- που θα σηματοδοτεί την γεωγραφική μας τοποθεσία και που θα χει και μία ατμόσφαιρα “για παιδιά”. Πέρασαν πολλές ιδέες από το μυαλό μας! Και οι δύο ήμασταν ευτυχισμένοι όταν σκεφτήκαμε τον “Μικρό Βορρά” και τον “Μικρό Νότο”.

Δύο χρόνια αργότερα, ο Γιάννης Κουρούδης, επικεφαλής του πολυβραβευμένου γραφιστικού γραφείου k2design, μας χάρισε το λογότυπο του Μικρού Νότου και του Μικρού Βορρά, δυο παχουλές πυξίδες, που η κάθε μία δείχνει προς το αντίστοιχο σημείο του ορίζοντα, Νότο και Βορρά σε χρωματισμούς του “κρύου” και του “ζεστού”!

Αρκετά χρόνια έχετε δραστηριοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη και μοιάζει να είναι η γενέτειρα πόλη σας. Αλήθεια, γεννηθήκατε εκεί; Με ποιο τρόπο επηρέασε την πορεία σας ως καλλιτέχνη σε σχέση με το θέατρο για παιδιά?

Πολύ θα ήθελα να είναι γενέτειρά μου η Θεσσαλονίκη! Είναι μια πόλη που αγαπώ, που έχω ζήσει 3 υπέροχα χρόνια δουλεύοντας ως ηθοποιός στο Κρατικό Βορείου Ελλάδος και έχω πολύ αγαπημένους φίλους!

Είναι μία πόλη που κάθε γωνιά του κέντρου της μου φέρνει υπέροχες αναμνήσεις! Ατελείωτες φιλοσοφικομουσικές συζητήσεις και οινοποσίες με τον αξέχαστο φίλο Νικόλα (Παπάζογλου), ένα ταινιάκι μικρού μήκους που γυρίσαμε με τη Λυδία Κώνστα, για το οποίο βραβεύτηκα -σε ένα Διεθνή Διαγωνισμό- με το Α’ Βραβείο Γυναικείου Ρόλου, υπέροχες βόλτες με το ποδήλατο και τον σκύλο μου, ένας μονόλογος του Γιάννη Αστερή που ανεβάσαμε στο Studio Vis Motrix, τρέξιμο στο στίβο του Καυτατζογλείου κάθε απόγευμα μετα την πρόβα ή την παράσταση…

Στη Θεσσαλονίκη όμως συνεργάστηκα για πρώτη φορά και με τον Τάσο (Ράτζο) στο ΚΘΒΕ όταν σκηνοθετούσε στην παιδική σκηνή τον Μικρό Πρίγκιπα και με κάλεσε να ανέβω Θεσσαλονίκη!

Ο ρόλος του “Επιχειρηματία” και του “Λουλουδιού της Ερήμου” είναι από τα ωραιότερα πράγματα που έχω κάνει στο θέατρο. Ο Τάσος είναι υπέροχος συνεργάτης, άνθρωπος και μετά έγινε και φίλος καρδιακός και κουμπάρος! Οπότε ναι! Μπορούμε να πούμε ότι η Θεσσαλονίκη είναι η γενέτειρα και του Μικρού Νότου και του Μικρού Βορρά, αφού εκεί “γεννήθηκε” η εμπιστοσύνη μας, ανακαλύψαμε τα κοινά μας οράματα για το θέατρο και εμπιστευθήκαμε ο ένας στον άλλον τις αγωνίες μας και τις σκέψεις μας για το θέατρο!
Εγώ έχω γεννηθεί στην Αθήνα και έχω μεγαλώσει στην Λυκόβρυση. Από την πλευρά του μπαμπά μου κατάγομαι από την Λιβαδειά, ενώ η μητέρα μου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη.

Αίσωπος2

Φέτος, έχετε τη χαρά να παρουσιάζετε ταυτόχρονα και σε διαφορετικούς χώρους τρεις παραστάσεις. Πόσο δύσκολο είναι αυτό το εγχείρημα?

(γέλιο) Είναι τόσο δύσκολο που με την Λαμπρινή Σταμάτη, δημοσιογράφο, ιδρυτικό μέλος και υπεύθυνη επικοινωνίας του Μικρού Νότου και επικεφαλής της ομάδας Γονείς Απλά! στην Ελλάδα, είπαμε ότι δεν θα το ξανακάνουμε! (γέλιο)
Για εμάς ήταν ένα μεγάλο στοίχημα να ανεβάσουμε τις 3 παραστάσεις μας, Η ΜΥΛΩΝΟΥ, ΑΙΣΩΠΟΥ ΚΟΜΙΞ! και Ο ΚΟΥΚΟΥΜΠΛΗΣ σε τρεις διαφορετικούς χώρους. Μέσα Οκτωβρίου του 2015 κάναμε την ίδια ημέρα και την ίδια ώρα τρεις πρεμιέρες σε τρεις διαφορετικούς χώρους! Πώς έγινε αυτό μη με ρωτάτε! (γέλιο) Με άγνοια κινδύνου, με πολλή δουλειά, αγάπη και πάθος! Τα λάθη είναι βεβαια πάντα μέσα στο παιχνίδι!

Και οι τρεις παραστάσεις μας παίζονται κάθε Κυριακή στις 12 το μεσημέρι και θα ολοκληρώσουν τις παραστάσεις τους την Κυριακή των Βαϊων.

Η ΜΥΛΩΝΟΥ παίζεται για 4η χρονιά στο Θέατρο FAUST, Καλαμιώτου 11 στην Αθήνα, η παράστασή μας ΑΙΣΩΠΟΥ ΚΟΜΙΞ! για 3η χρονιά στο BABEL-ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΕΧΝΗΣ, Βασιλίσσης Σοφίας 87 στο κέντρο του Αμαρουσίου και Ο ΚΟΥΚΟΥΜΠΛΗΣ στο Θέατρο 104, Ευμολπιδών 41 στο Γκάζι.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα μας www.mikrosnotos.gr

Κουκουμπλής4

Η θεματολογία των παραστάσεων, που επιμελείστε, σχετίζεται με τη λαϊκή παράδοση. Από τη μία οι μύθοι του Αισώπου στη παράσταση “ΑΙΣΩΠΟΥ ΚΟΜΙΞ” και από την άλλη τα λαϊκά παραμύθια του τόπου μας στις παραστάσεις” Η ΜΥΛΩΝΟΥ” και “Ο ΚΟΥΚΟΥΜΠΛΗΣ”. Πιστεύετε ότι τα διδάγματα που προσφέρουν στα παιδιά απαντούν ερωτήματα της εποχής μας, είναι δηλαδή επίκαιρα?

Πράγματι τα θέματα των παραστάσεων της θεατρικής ομάδας Μικρός Νότος αντλούνται από την ελληνική λαϊκή παράδοση. Παραμύθια που μιλούν για την αγάπη, τη διαφορετικότητα, τη φιλία, τον φόβο, την απώλεια, τις αληθινές αξίες της ζωής, τη βία… Επίκαιρα όσο ποτέ, κλασικά στο πέρασμα των χρόνων και λόγω θεματολογίας, αλλά και λόγω ουσίας! Με γλώσσα μεστή, νοήματα καθαρά και ωραίο λόγο! Η Ελλάδα που οι παλαιότεροι έζησαν και αναπολούν, οι νέοι θυμούνται και αναζητούν και οι μικροί μαθαίνουν… ένας υπέροχος τρόπος για να συνδεθούμε όλοι με τις ρίζες μας!

Και αυτή είναι και η πρότασή μας σήμερα, στην εποχή της ταχύτητας, να χαμηλώσουμε λίγο τις στροφές, να αφουγκραστούμε τις αληθινές ανάγκες των παιδιών, να ακούσουμε παραμύθια του παππού και της γιαγιάς, με όλη τη σοφία, τον πλούτο των νοημάτων και της έκφρασης καθώς και την καθαρότητα του λόγου και των χαρακτήρων. Παραμύθια που σε “αρπάζουν”, σε γειώνουν και σε ενώνουν με το κέντρο σου. Αυτό νιώθω εγώ τουλάχιστον διαβάζοντας κάθε φορά ένα ελληνικό λαϊκό παραμύθι.

Από την ανταπόκριση μικρών και μεγάλων συνειδητοποιούμε κάθε φορά πόσο όλοι μας έχουμε ανάγκη για αυτή την ουσιαστική πολιτισμική σύνδεση με τις ρίζες μας και τι αλλοίωση έχει προκαλέσει η “ντισνεοποίηση” -όπως λέει και ο δάσκαλός μου στο Drama in Education, Chris Cooper- στις ζωές των παιδιών μας και στις αξίες τους.

Μυλωνού2

Ένα από τα στοιχεία που κάνουν τις παραστάσεις σας ξεχωριστές είναι ότι τα παιδιά γίνονται και αυτά ενεργό μέρος της παράστασης. Πως γίνεται αυτό στη πράξη, χωρίς να παρακωλύεται η θεατρική δράση?

Οι παραστάσεις μας είναι επί της ουσίας διαδραστικές. Η προσέγγιση στα διαδραστικά μέρη και η επικοινωνία με τα παιδιά στις παραστάσεις μας, στηρίζονται πάνω στις αρχές του Θεάτρου στην Εκπαίδευση (Drama in Education).
Σκηνοθέτης, ειδικευμένοι παιδαγωγοί και ηθοποιοί συνεργάζονται στενά και πολύ καιρό για να υπάρξει αυτός ο “χώρος”, η “ανάσα” ανάμεσα στο κείμενο και την ενεργή συμμετοχή του παιδιού. Στόχος μας είναι μέσα από τις ιστορίες και τα παραμύθια να αρχίσουν να γνωρίζουν τα παιδιά πρώτα τον εαυτό τους και μετά τον κόσμο γύρω τους και να βρουν το δικό τους χώρο και τη δική τους θέση σε όσα συμβαίνουν μέσα και έξω τους.

Τα διαδραστικά μέρη και στις 3 παραστάσεις έχουν σχεδιάσει, οργανώσει και διδάξει με μεγάλη ακρίβεια, η Μελίνα Χατζηγεωργίου, Καθηγήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στο τμήμα Θεάτρου, ειδικευμένη στο Θέατρο στην Εκπαίδευση & η Φλώρα Σπύρου, φιλόλογος, εκπαιδευτικός θεάτρου προσχολικής και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης-ειδικευμένη στο Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Παρακολουθώντας την εξέλιξη των (τετράμηνων!) προβών μας, αρχικά συζητούν με τον σκηνοθέτη κι εμένα τις ιδέες, τις προτάσεις και τις σκέψεις τους και τελικά προτείνουν, σχεδιάζουν και διδάσκουν τα διαδραστικά παιχνίδια, που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της παράστασης!

Ως προς τις μουσικές που επιλέγετε στις παραστάσεις, βάζετε και τις δικές σας προσωπικές πινελιές, εκτός των παραδοσιακών ακουσμάτων?

Η ζωντανή μουσική και οι ήχοι που πλαισιώνουν τις παραστάσεις μας- από πρωτότυπα και μη μουσικά όργανα, που οι ίδιοι οι ηθοποιοί παίζουν επί “σκηνής”– είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό που δίνει ιδιαίτερο χαρακτήρα στη δουλειά μας. Ο Πέτρος Δαμουλής, μουσικός, ηθοποιός, σκηνοθέτης και ιδρυτικό μέλος της θεατρικής ομάδας Μικρός Νότος, συμμετέχει ενεργά στις πρόβες, αποφασίζει τι “ήχο” θέλει να έχει κάθε φορά η παράσταση επομένως και ποια μουσικά όργανα θα χρησιμοποιηθούν και κάνει τον μουσικό σχεδιασμό μέσα στις πρόβες με πολύ μεράκι, εμμονή και αγάπη.

Η μουσική πολλές φορές στηρίζεται σε παραδοσιακά ακούσματα, άλλες φορές είναι πιο σύγχρονη ή συνταιριάζει διαφορετικές ποιότητες. Η μουσική άλλοτε λειτουργεί συνοδευτικά, άλλοτε ανακουφιστικά, άλλοτε προωθεί τον μύθο ή περιγράφει τα συναισθήματα των ηρώων.

Σκεφθείτε ότι στις τρεις παραστάσεις μας παρουσιάζουμε περισσότερα από 30 μουσικά όργανα-ακορντεόν, κιθάρα, μπαγλαμά, λαγούτο, ούτι, τύμπανα, νταούλι, μουσικές γαβάθες, καλίμπες, φλογέρες, καζού, σφυρίχτρες, μεταλλόφωνα και πολλά άλλα, αλλά και αυτοσχέδια μουσικά όργανα, από την προσωπική συλλογή του Πέτρου (Δαμουλή) για τις ανάγκες πάντα της κάθε παράστασης. Πολλές φορές μάλιστα οι ηθοποιοί διδάσκονται από τον Πέτρο να παίζουν ένα μουσικό όργανο για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις μουσικές ανάγκες των παραστάσεων!

Πώς τα λιτά σκηνικά και κοστούμια κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον των μικρών θεατών?

Η λιτότητα των σκηνικών και των κοστουμιών των παραστάσεών μας επιλέγεται και εξ’ανάγκης– αφού οι παραστάσεις μας μεταφέρονται και παίζονται σε όλους τους χώρους, όσο μικροί ή και μεγάλοι κι αν είναι- αλλά κυρίως με στόχο την ανάπτυξη της φαντασίας και της δημιουργικότητας των παιδιών.

Δες απλά πώς παίζει ένα παιδί ελεύθερο στη φύση κι ένα παιδί στο δωμάτιό του με τα πολυτελή παιχνίδια του… Πώς η άμμος γίνεται κάστρο ή μπανιέρα, η πέτρα στο δάσος πόρτα “σπιτιού”, το κλαδί ξίφος, κιθάρα ή μπαστούνι, το καπάκι της κατσαρόλας αψίδα ή ξαπλώστρα… τα πιο απλά υλικά, τα υλικά χωρίς ιδιαίτερη ταυτότητα γίνονται στα χέρια και στη φαντασία των παιδιών τα πάντα… Χαζεύοντας την κόρη μου να παίζει το καλοκαίρι στο πάρκο, στην Τζια ή στην Ερεικούσσα που κάνουμε ελεύθερο camping, βλέπω πόση ελευθερία αποκτάει όταν δεν έχει μαζί της τα ακριβά πλαστικά ή ξύλινα παιχνίδια της!
Έτσι και στο θέατρο. Ένα αντικείμενο μπορεί να έχει πολλές χρήσεις, μία παντομίμα μπορεί να δημιουργήσει περισσότερες εικόνες στο παιδί, ένα λευκό κοστούμι μπορεί να γίνει βάση για απειρες μεταμορφώσεις, ένα σακίδιο μπορεί να γίνει καβούκι χελώνας και τα σώματα των ηθοποιών μπορούν να γίνουν μια πολυτελής άμαξα που οδηγεί τον Βασιλιά στον Μύλο…

Πώς νιώθετε με το πέρας της παράστασης, αντικρίζοντας τα παιδικά μάτια? Θυμάστε κάποιο σχόλιο παιδιού που σας προξένησε γέλιο ή περισυλλογή?

Νιώθω τυχερή. Τυχερή που δουλεύω με παιδιά, τυχερή που μαζί με τον Τάσο, την Λαμπρινή και τον Πέτρο επιλέγουμε να προσφέρουμε ποιοτικές παραστάσεις στα παιδιά χωρίς εκπτώσεις. Νιώθω ευλογημένη που φεύγω από τη δουλειά μου συγκινημένη, γεμάτη αγάπη και ενέργεια. Σε αυτή την μία ώρα της παράστασης όσο πιο πολλά δίνεις στα παιδιά, τόσο πιο πολλά θα πάρεις. Και αυτό όταν το καταλάβεις δεν υπάρχει επιστροφή. Είσαι εκεί μόνον για να δίνεις.

Τα παιδιά σήμερα έχουν μεγάλη ανάγκη από ένα αφτί να τα ακούει… να τα ακούει πραγματικά, αληθινά χωρίς να κρίνει, χωρίς σωστό και λάθος. Που να μην έχει προκάτ απαντήσεις στα ερωτήματά τους…

Στις παραστάσεις μας-όσο μας επιτρέπει ο περιορισμένος χρόνος- προσπαθούμε να δώσουμε στο παιδί “χώρο” και “χρόνο” να μιλήσει, να σκεφτεί, να προβληματιστεί, να παίξει, να γελάσει. Από τα πιο ωραία πράγματα που μου έχουν συμβεί είναι στο διαδραστικό του Βοριά που ζητούσα ως ηττημένος -από τον Ηλιο- Βοριάς να με βοηθήσουν να καταλάβω πώς νιώθω κι ένα αγόρι 3 ετών σηκώθηκε, διέσχισε όλη τη σκηνή, με πήρε αγκαλιά και μου είπε απαλά: “μη στεναχωριέσαι”. Το διαδραστικό αυτό έγινε εξωλεκτικά εκείνη την Κυριακή, καθώς όλα τα παιδιά σηκώθηκαν και έκαναν γύρω μου μία τεράστια αγκαλιά!

Σήμερα με ρώτησε η κόρη μου αν ένα παιδί αγαπάει πιο πολύ την μαμά του ή τον μπαμπά του. Σκέφτηκα πριν απαντήσω… δεν είχα απάντηση… και τελικά δεν βρήκα κάτι άλλο, μόνον θυμήθηκα κάτι που μου έλεγε ένας πολυαγαπημένος φίλος μου: “όσο περισσότερο αγαπάμε και όσο περισσότερο μας αγαπούν, τόσο πιο πολύ ανοίγει η καρδιά μας και τελικά γίνεται μεγάλη… μεγάλη σαν μελιτζάνα και τότε μόνον αγάπη δίνει”… Η απάντησή μου αυτή γλύκανε την καρδιά της Μελίνας και τη δική μου.

Κάπως έτσι προσπαθούμε να μεγαλώσουμε τις καρδιές μας στον Μικρό Νότο! Μέσα και από το θέατρο!

Report

Από Δήμητρα Τσιαούση

Είμαι η Δήμητρα, δημοσιογράφος και μητέρα τριών παιδιών. Η μεγάλη αγάπη για το θέατρο, τις παρασταστικές τέχνες και τις ποιοτικές αποδράσεις για μεγάλους και μικρούς με έφερε στο ΕΛΑΜΑΖΙ. Μαζί θα «ζουμάρουμε» τα καλύτερα δρώμενα στην Αττική με τις καλύτερες προτάσεις διασκέδασης, ψυχαγωγίας και διδαχής!

Σχόλια

Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments