in

Ουκ αμαρτία έχω, για τον γάτο που έμαθε σ’ένα γλάρο να πετάει.

Θα σας εξομολογηθώ την αμαρτία μου. Διάβαζα όλο αυτόν τον καιρό τις κριτικές για αυτή την παράσταση, αλλά από ξεροκεφαλιά δεν ήταν προτεραιότητα μου.
Ίσως να έφταιγαν οι ίδιες κι ίδιες φωτογραφίες που συνεχώς έπεφταν στα μάτια μου και δεν μου πολυγέμιζαν το μάτι. Ίσως πάλι υποσυνείδητα, να φοβόμουν ότι ο μεγαλύτερος, έφηβος πια γιος μου, θα με ”έκραζε” ότι τον πήγα σε παιδική παράσταση.
Καμία σχέση λοιπόν φίλοι μου. Από τις πρώτες ατάκες το έργο μπήκε στις καρδιές μας μιλώντας για την ανθρώπινη αμέλεια απέναντι στη φύση, τη μητρότητα, την αγάπη, την διαφορετικότητα αλλά κυρίως για κάτι που έχει εκλείψει στις μέρες μας (ενώ χαρακτήριζε τη ράτσα μας) το φιλότιμο και την υπεράσπιση του αδύναμου.
Σ’ένα πολύ ωραίο σκηνικό περιβάλλον, που συχνά εναλλασσόταν και περιελάμβανε και τους διαδρόμους του θεάτρου, απολαύσαμε τη μουσική και τις χορογραφίες με υπόκρουση γνωστά, ελληνικά (κλασσικά) τραγούδια!
Οι ερμηνείες άψογες, από ανθρώπους έμπειρους και επαγγελματίες. Εκπληκτική κατ’εμέ είναι η μικρή γλαρίνα η οποία αναπαριστούσε (την καθόλου εύκολη) κίνηση του νεοσσού πάρα πολύ πειστικά.
Η πλοκή λειτουργεί και διαδραστικά κάνοντας τα παιδιά να συμμετέχουν είτε με τις πράξεις τους, είτε με τις αποφάσεις τους. Απευθύνεται σε κοινό από 5 έως 105 ετών.
Το Θέατρο Κάτω Από Τη Γέφυρα δεν με απογοήτευσε, το αντίθετο μάλιστα. Είναι μια εκπληκτική παράσταση την οποία οφείλουμε να δούμε όλοι.
Ευχαριστούμε το ΕΛΑ ΜΑΖΙ που μας έδωσε την ευκαιρία να την απολαύσουμε.

Δεν σου άρεσε; Ενημέρωσε μας!

Από Sunny

Καλοί τρόποι είναι η συμφιλίωση της μεγάλης ιδέας που έχουμε για τον εαυτό μας με τη μικρή ιδέα που έχουμε για τους άλλους.

Σχόλια

Leave a Reply
  1. Τελευταία έχω ακούσει πολλά καλά σχόλια για το Θέατρο Κάτω από την Γέφυρα και για τις δουλειές του για τους ενήλικες. Είναι από τις παραστάσεις που θέλουμε να δούμε. Ελπίζω να τα καταφέρουμε. Έχω και εγώ και έναν έφηβο γιο (εκτός από τον μικρό μου). Λέτε να το τολμήσω να τον πάρω μαζί;

    • Χα χα ζούμε το ίδιο δραμα… Από τη στιγμή που ο πρώτος μου γιος αποφάσισε ότι μεγάλωσε (κι οτιδήποτε παιδικό τον απωθεί) τρέμω μην πετύχουμε μαμάδες με καρότσια. Αρνείται να μπει στην παράταση μην και τον δει κανείς από το γυμνάσιο.
      Την συγκεκριμένη παράσταση πάντως την απελαυσε.

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments