in

Κι εμείς καλύτερα…στο Μέγαρο Μουσικής!

Τις παραστάσεις της Βιβλιοθήκης του Μεγάρου Μουσικής τις γνωρίζουμε πια και τις εμπιστευόμαστε. Είναι καθαρά εκπαιδευτικές δουλειές με έμφαση τόσο στη μουσική όσο και στη θεατρική παράσταση. Είχαμε παρακολουθήσει το Μίλα και Σουτ καθώς και το Χίλιες και μια σελίδες, οπότε και το Και μεις καλύτερα ήταν εξίσου αξιόλογο και διδακτικό.

Αν και αργήσαμε λίγο και χάσαμε το πρώτο δεκάλεπτο, οφείλω να αναγνωρίσω τη συνέπεια του Μεγάρου, εφόσον οι παραστάσεις ξεκινούν ακριβώς στην ώρα τους.

Το βασικό μήνυμα του έργου είναι ο κίνδυνος της μονοτονίας και της επανάληψης στη ζωή, ειδικά όταν συνδυάζεται με ένα ανελεύθερο καθεστώς που απαγορεύει την ποικιλία, την επιλογή και την ευθύνη που συνεπάγεται η όποια επιλογή μας. Επίσης, βασική είναι η αξία των βιβλίων που μας ταξιδεύουν παντού και μας διδάσκουν τα πάντα. Επίσης, είναι αφορμή για εξερεύνηση, αφού μας δίνουν το έναυσμα να ζήσουμε κι εμείς όσα διαβάζουμε και να ανακαλύψουμε καινούργια πράγματα και να γράψουμε με τη σειρά μας νέα βιβλία που θα εξελίξουν τη ζωή και θα εμπνεύσουν και τους επόμενους.

Οι ηθοποιοί είναι πολύ καλοί και η όλη παράσταση χαρακτηρίζεται από ζωντάνια, η μία ώρα της διάρκειάς της είναι ό,τι πρέπει για να περάσουν τα μηνύματα χωρίς να κουραστούν τα παιδάκια αφού δεν γίνεται διάλειμμα.

Το μόνο που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι ότι η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά από τεσσάρων ετών. Οι υπεύθυνοι των παραστάσεων βάζουν ένα κατώτατο ηλικιακό όριο για όποια πολύ μικρά παιδάκια μπορούν πραγματικά να παρακολουθήσουν το οποιοδήποτε θέαμα χωρίς να ενοχλούν και μπορούν να συμμετέχουν και να κατανοούν κάτι αντί να βαριούνται, να γκρινιάζουν και να πηγαινοέρχονται μουτρωμένα στους γονείς τους. Εμείς είδαμε και τρίχρονα, ακόμη και ένα μωρό. Επίσης, αφού τα παιδάκια ήταν καθισμένα στις πρώτες θέσεις, χώρια από τους γονείς τους, πολλά από αυτά πηγαινοέρχονταν μπρος πίσω, πότε για νερό, πότε επειδή βαριούνταν και για όποιον άλλον λόγο. Επίσης, ακουγόταν πολύ συχνά στην αίθουσα ένα “Μαμά!!!” για τους λόγους που προαναφέραμε. Άραγε αυτοί οι γονείς είναι ικανοποιημένοι ότι έκαναν το “καθήκον” τους αφού πήγαν τα πολύ μικρά τους στο Μέγαρο και πέρασαν κι αυτά βαρετά και ίσως σε κάποιες λίγες ή πολλές στιγμές ενόχλησαν και τους άλλους;

Όπως και να έχει, εμείς περάσαμε πολύ ωραία και πραγματικά ευχαριστούμε το Έλα Μαζί για την πρόσκληση!!!

Δεν σου άρεσε; Ενημέρωσε μας!

Σχόλια

Leave a Reply
  1. Η παράσταση είναι από 3 ετών!Το αν κατάφερε να κρατήσει το ενδιαφέρον στα τρίχρονα ως το τέλος, δεν θεωρώ ότι είναι ευθύνη των γονιών. Μάλλον των υπευθύνων για τα όρια ηλικίας! Ακόμα και η δική μου κόρη 4 ετών δεν έπιασε όλα τα μηνύματα του κειμένου!

  2. Έστω κι έτσι, δεν πρέπει να αφήνει κάποιος γονιός το παιδί σου να πηγαινοέρχεται όλη την ώρα μπρος πίσω, ούτε να το αφήνει να τον φωνάζει όλη την ώρα και να συμπεριφέρεται σαν να μην τρέχει τίποτα. Όποιος ήταν την Κυριακή στην αίθουσα, αποκλείεται να μην πρόσεξε τη μεγάλη βαβούρα που επικρατούσε. Τα νοήματα του κειμένου είναι κυρίως και ευθύνη του γονιού να τα εξηγήσει και φυσικά τα μικρά αποκλείεται να τα “πιάσουν” όλα…

  3. Από όσο έχω διαβάσει στη συγκεκριμένη παράσταση υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τα παιδιά που είναι ανήσυχα. Και όλο αυτό προφανώς οφείλεται στον αποχωρισμό από τους γονείς,για τα μικρότερα τουλάχιστον παιδιά. Αλλιώς μπορείς να ηρεμήσεις ένα παιδί δίπλα σου κι αλλιώς όταν είναι μακριά.. Και είναι κρίμα για όλους και κυρίως τους ηθοποιούς…

  4. Πραγματικά ένιωθα άσχημα για τους ηθοποιούς που προσπαθούσαν να απωθήσουν με ευγενικό τρόπο τα παιδιά από το χώρο μπροστά από τη σκηνή (για τη δική τους ασφάλεια)και οι γονείς τους δεν τα μάζευαν.Δυσκολευόμασταν να ακούσουμε τα λόγια των ηθοποιών από τη γενικευμένη φασαρία. Επιπλέον, αν θέλουμε ως γονείς να εξηγήσουμε το έργο στα παιδιά , αυτό δε γίνεται ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ της παράστασης…

    • Πόσο δίκιο έχετε, τι εκνευριστικό είναι να ακούς πεντακάθαρα στο αυτί σου τη μαμά με το δασκαλίστικο ύφος να θέλει να εξηγήσει τα πάντα, πολλές φορές μάλιστα λέει και ανακρίβειες, και όλες έχουν αυτή την τσιριχτή και επιτηδευμένα μελιστάλαχτη φωνή, και δεν εννοούν να σταματήσουν ούτε δευτερόλεπτο…μας έρχεται να φωνάξουμε, όχι άλλο κάρβουνο!!!!

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments