in

Και μη χειρότερα…στο “κι εμείς καλύτερα”

Κυριακή πρωί, με την ευγενική χορηγία του έλα μαζί, πήρα την φίλη μου και τις κόρες μας 3,5 & 6 ετών και ξεκινήσαμε για το Μέγαρο Μουσικής. Το γεγονός ότι η παράσταση θα παρακολουθούσαμε ήταν μια «παραγγελία» του Μεγάρου Μουσικής μας δημιουργούσε την σιγουριά για το αισθητικό και καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Και έτσι ήταν!

Είδαμε μπροστά μας να εκτυλίσσεται μια όμορφη ιστορία, με πολύ έξυπνη σκηνοθεσία, ωραίες ερμηνείας και νοήματα. Η τριμελής ομάδα ήταν εξαιρετική και με λίγα μέσα η σκηνή γέμισε & οι εναλλαγές στους ρόλους ήταν άψογες.
Δυστυχώς, όμως η κατάσταση η οποία επικρατούσε στην αίθουσα ήταν τραγική. Χάβρα Ιουδαίων! Η οποία οφειλόταν κυρίως στους γονείς. Η παράσταση ήταν για παιδάκια 3-9 και αρκετοί έφεραν μικρότερα παιδάκια τα οποία δεν μπορούσαν να παρακολουθήσουν συνεπώς γκρίνιαζαν. (δεν φταίνε τα παιδάκια)
Επίσης, τα παιδάκια έπρεπε να κάθονται ξεχωριστά από τους γονείς & ορισμένοι δεν δέχθηκαν να συμμορφωθούν αλλά ούτε να καθίσουν πιο πίσω, με αποτέλεσμα να μην βλέπουν κοντύτερα παιδάκια που κάθονταν πίσω. Οι κανόνες είναι κανόνες, ίσως έπρεπε να αναφέρεται κάπου στο φυλλάδιο και οι γονείς που θεωρούν ότι τα παιδάκια τους δεν μπορούν να καθίσουν μόνα τους, να μην την επέλεγαν.
Επίσης, τα άτομα ήταν πάρα πολλά για το μέγεθος της αίθουσας. Αυτοί που τελικώς συμμορφώθηκαν και έκατσαν στις πίσω θέσεις έπιασαν την κουβέντα με την παρέα τους σε αρκετά υψηλά decibel με αποτέλεσμα ακόμα και εγώ σαν ενήλικη να δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ. Και συχνά πυκνά τραβούσαν φώτο με tablet, smartphone και ‘ό,τι άλλο είχαν μαζί.

Πραγματικά, θεωρώ αξιέπαινη την προσπάθεια και την συγκέντρωση των ηθοποιών, ειδικά προς το τέλος που ξέφυγε το πράγμα με γονείς να μιλάνε, παιδάκια να κλαίνε και άλλα να ανεβαίνουν στην σκηνή. Επειδή αρχικά θεώρησα ότι έπεσα σε μια κακή μέρα, είδα αργότερα σε άλλες κριτικές ότι γενικά αυτή είναι η κατάσταση. Οπότε ο λόγος που τα γράφω είναι μήπως κάποιος από τους υπεύθυνους, μιας και δίνουν τις προσκλήσεις, διαβάζει ως feedback τις κριτικές και δει το θέμα. Προφανώς είναι θέμα προσωπικής παιδείας, αλλά οι υπεύθυνοι πρέπει να παίρνουν θέση σαν ένδειξη σεβασμού προς τους υπόλοιπους.

Στο δια ταύτα, θα την πρότεινα κυρίως για παιδάκια 5-9, εάν μπορούσαν να είναι μόνο τα παιδάκια χωρίς γονείς, ακόμα καλύτερα. Μικρότερα παιδάκια που γενικά έχουν δυνατότητα συγκέντρωσης, μπορούν να την παρακολουθήσουν, απλά ίσως να μην πιάσουν όλα τα νοήματα, αλλά μπορούν μετά να κάνουν μια ωραία κουβεντούλα με τους γονείς.

@Η φώτο είναι από το athinorama.gr

Δεν σου άρεσε; Ενημέρωσε μας!

Από skyclad

Σχόλια

Leave a Reply
  1. Πραγματικά πολύ κρίμα να μην δείχνει ο γονιός τον υποτυπώδη σεβασμό προς τα παιδιά, τους άλλους γονείς και τους ηθοποιούς σε έναν τέτοιο χώρο… Αν κάποιος θέλει να μιλήσει με την παρέα του, ας επιλέξει μία καφετέρια…

  2. Είχαμε ακριβώς την ίδια εμπειρία μήνες πριν στην ίδια παράσταση. Κάποιοι γονείς βρίσκονται εκεί μόνο για να πουν ότι “πήγαν στο Μέγαρο με το παιδί τους” και το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι να ακούσουν τους ηθοποιούς ή να σεβαστούν τους υπόλοιπους. Απαράδεκτη κατάσταση. Τα ίδια χάλια και στο “Μίλα και Σουτ”.

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments