in ,

Η Ιστορία του Γάτου που Έμαθε σε ένα Γλάρο να Πετάει

Έβλεπα από πέρυσι την παραπάνω παράσταση να παίζεται και μου είχε κάνει πραγματικά εντύπωση το γεγονός ότι σε ένα θέατρο στο οποίο δεν είχα πάει ποτέ (για να πω την αλήθεια δεν γνώριζα καν την ύπαρξή του) παιζόταν μια παιδική παράσταση η οποία είχε αποσπάσει τις καλύτερες κριτικές από τους ίδιους τους γονείς!

Ήρθε λοιπόν η μέρα που πήρα την κόρη μου για να πάμε να δούμε… την ιστορία ενός γάτου που έμαθε σε ένα γλάρο να πετάει (ομολογώ ότι ο τίτλος δεν ήταν ιδιαίτερα “πιασάρικος”) στο θέατρο κάτω από τη γέφυρα.

Φτάνουμε και το φουαγιέ είναι γεμάτο κόσμο! Καλό σημάδι σκέφτομαι, μάλλον η επιλογή της παράστασης ήταν τελικά καλή. Έρχεται η ώρα να περάσουμε μέσα και ο υπεύθυνος του θεάτρου προτρέπει τους γονείς να αφήσουν τα παιδιά τους ΜΟΝΑ τους για να κάτσουν στις μπροστινές θέσεις και εμείς οι γονείς να κάτσουμε στις πίσω, έτσι ώστε όλα τα παιδάκια να μπορούν να παρακολουθήσουν την παράσταση.  ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!! Υπάρχει και κάποιος που σκέφτεται με τη λογική και όχι με την τσέπη του (αφού κάποιοι γονείς ξίνισαν που θα πρέπει να απομακρυνθούν ΔΥΟ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΣΕΙΡΕΣ από τα βλαστάρια τους. Λίγο πριν ξεκινήσει η παράσταση οι υπεύθυνοι του θεάτρου παίρνουν από τα χέρια μερικών παιδιών τις σακούλες με τα ποπ κορν και τα πατατάκια!

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!! Θα παρακολουθήσουμε μία παράσταση χωρίς το ενοχλητικότατο σκρατς σκρουτς (μη φοβάστε αγαπητοί γονείς… με 40 λεπτά ασιτίας το παιδί δεν παθαίνει τίποτα και θα απολαύσει και την παράσταση αφού δε θα έχει το νου του στο φαγητό). Και το θέατρο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ.

Και η παράσταση… Ξεκινάει…

Τα σκηνικά και τα κοστούμια δεν είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά αλλά ικανοποιητικά. Οι ηθοποιοί αρκετά καλοί και η βιντεοπροβολή καλύπτει το χρόνο που χρειάζεται η αλλαγή των σκηνικών. Τα 5 αστεράκια όμως παίρνει το θέμα της παράστασης και τα μηνύματα που αυτή περνάει στα παιδιά μας. Της προστασίας του περιβάλλοντος, της αγάπης για τα ζώα, της αποδοχής της διαφορετικότητας του άλλου, της φιλίας.
Μετά το πέρας της παράστασης η αγορά του βιβλίου του Luis Sepulveda, από το οποίο έγινε η διασκευή, ήταν για μένα εκ των ων ουκ άνευ.

Ταπεινή προσωπική άποψη: είναι μία παράσταση που αξίζει να την παρακολουθήσετε σε ένα Θέατρο… έτσι όπως ΠΡΕΠΕΙ να είναι τα Θέατρα

Report

Από geok

Σχόλια

Leave a Reply
  1. νομίζω ότι θα δούμε φέτος για 2η φορά αυτή την καταπληκτική παράσταση. Αγοράσαμε κι εμείς το βιβλίο όταν τελείωσε η παράσταση, το έχουμε διαβάσει ήδη 2 φορές κι έχουμε συζητήσει πολλά θεματα με αφορμή αυτό το έργο. Πραγματικά μην την χάσετε

  2. πρόκειται για μια υπέροχη παράσταση που απολαμβάνουν μικροί και μεγάλοι. Υπάρχει σεβασμός στον θεατή αλλά σου μαθαίνουν ότι πρέπει κι ο θεατής να σέβεται τόσο το χώρο (γιατί δεν είναι παιδότοπος) όσο και τους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτό το χώρο. Μπράβο στον κ.Δαφνή!

  3. Και εγώ συμφωνώ το θεατρο κάτω από την γέφυρα ανεβάζει παραστάσεις που έχουν να δώσουν πολλά πράγματα και στα παιδιά και στους γονείς. Όλοι είναι υπέροχοι.την προτείνω σε γνωστούς να δουν τις παραστάσεις αυτές!!!

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments