in

Η ηθοποιός Νάντια Δαλκυριάδου από τη παράσταση ΘΑ ΒΓΩ ΑΠΟ Τ’ ΑΥΓΟ μιλά στο elamazi για το μυστικό της επιτυχίας της παράστασης!

γράφει η Δήμητρα Τσιαούση

Το elamazi συνάντησε τη Νάντια Δαλκυριάδου με αφορμή τη συμμετοχή της στη βρεφική παράσταση ΘΑ ΒΓΩ ΑΠΟ Τ’ ΑΥΓΟ που παρουσιάζεται στο Θέατρο Άβατον κάθε Σάββατο στις 10:30, 12:00 και 13:30. Η Νάντια Δαλκυριάδου είναι ηθοποιός, ενδυματολόγος, σκηνογράφος. Δείγμα της δουλειάς της είναι οι παραστάσεις Η Μαζώχτρα (2016), Nordost (2016), Nordost (2016), Θα βγω από τ’ αυγό (2017). Η Νάντια είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής, του τμήματος Φιλοσοφίας-Παιδαγωγικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και της Δραματικής Σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Ως παιδαγωγός και εμψυχώτρια παιδιών εργάζεται από το 2009, σε παιδικές ομάδες θεάτρου σε δήμους και σχολές χορού. Από το 2007 ως το 2014 συνεργάστηκε με δήμους και δομές, ως εμψυχώτρια σε τμήματα θεατρικού παιχνιδιού για άτομα με ειδικές ανάγκες.

Το «Θα Βγω Από τ’ Αυγό» επιστρέφει για τρίτη σεζόν στο θέατρο Άβατον. Ποιο θεωρείτε ότι είναι το μυστικό της επιτυχίας του;

Το «Θα Βγω Από τ’ Αυγό» είναι φτιαγμένο με τόσο πολύ μεράκι, τόση λαχτάρα και όρεξη, τόση πολύ μελέτη και αφοσίωση και έρευνα, που πραγματικά του αξίζει η επιτυχία και η αγάπη που δείχνει ο κόσμος.  Όλοι, μεγάλοι και μικροί,  ζουν μια μοναδική εμπειρία, πρωτόγνωρη και χαλαρωτική , που φέρνει ακόμη πιο κοντά  και δένει γονείς και παιδιά. Αυτά θα έλεγα πως είναι τα μικρά «μυστικά» της επιτυχίας του…και φυσικά η γοητεία του Λευτεράκη, της Ρίτας, του Ρίκο και της Δάφνης!

Ποιες είναι οι διαφορές, όταν παίζετε ενώπιον ενήλικου κοινού και ποιες όταν το κοινό είναι μωρά;

Νομίζω πως όσο μεγαλώνω και μαθαίνω τον εαυτό μου, το κοινό και την διαδικασία καλύτερα,  βαθύτερα, οι διαφορές που εντοπίζω είναι λίγες. Μικροί και μεγάλοι, βρέφη και γηραιότεροι, όλοι πάντα συγκινούνται με την ειλικρίνεια επί σκηνής.

Η διαφορά που θα μπορούσα να βρω είναι στις αντιδράσεις. Τα βρέφη είναι ειλικρινέστατα, ενώ οι μεγάλοι «κρατούν χαρακτήρα » συνήθως.  Καμιά φορά σκέφτομαι , πόσο καλύτερο θέατρο θα είχαμε αν στις παραστάσεις ενηλίκων , όταν είναι βαρετές ή κακοδουλεμένες το κοινό απλά έβαζε τα κλάματα δυνατά ή άρχιζε να πειράζει το διπλανό του ή να τραβάει τα μαλλιά του. Πραγματική πρόκληση!

Τελικά ποιοι είναι οι πιο απαιτητικοί θεατές, οι μεγάλοι ή τα μωρά;

Όλοι είναι το ίδιο απαιτητικοί. Για όλους, ο χρόνος , η προσοχή  (αλλά και το χρήμα για τους μεγάλους , γιατί δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι είναι  μια δαπάνη ) είναι πολύτιμα. Οπότε όλοι είναι απαιτητικοί, αλλά με άλλο τρόπο εκδήλωσης. Οι μεγάλοι αν δεν τους αρέσει δεν θα το προτείνουν , τα μωράκια μπορεί να κλάψουν , να κοιμηθούν, να φωνάξουν ή να γελάσουν και να ενθουσιαστούν.

Στη φετινή παράσταση θα υπάρχει η προσθήκη νέων στοιχείων;

Όσοι έχουν μωράκια το ξέρουν… Ποτέ,  όταν  έχεις να κάνεις με μωράκια δεν  μπορείς να πέσεις στην παγίδα της ρουτίνας. Κάθε μέρα έχουμε  νέα στοιχεία! Φυσικά, υπάρχει μια βασική ιστοριούλα, ξέρουμε το επόμενο βήμα, έχουμε μελετήσει όλες τις πιθανότητες, αλλά είμαστε κάθε φορά ανοιχτές να βρούμε κάτι νέο!

Τι πρέπει να διαθέτει οπωσδήποτε μια παράσταση που απευθύνεται σε πολύ μικρούς θεατές και τι πρέπει οπωσδήποτε να αποφευχθεί;

Πρέπει…δεν θα ήθελα να χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη.. Ας πούμε ότι στα «πρέπει» βάζω μόνο την ασφάλεια και την ψυχαγωγία παιδιού και γονιού.

Τι αποφεύγουμε;  Να πέσουμε σε κοινοτοπίες , σε ευκολίες και σε προχειρότητες. Νομίζω ότι αυτό το εκτιμούν μικροί και μεγάλοι.

 

Ποια μέσα και ποιες εικόνες από τον κόσμο του βρέφους επιστρατεύετε για να κεντρίσετε το ενδιαφέρον των λιλιπούτειων θεατών;

Αρχικά , οι θεατές μας δεν κάθονται στις συνηθισμένες  θέσεις του θεάτρου. Ένα μεγάλο χαλί είναι η μαγική σκηνή μας και γύρω απ’ αυτό υπάρχουν μαξιλάρες για να κάτσουν στην αγκαλιά των δικών τους τα μωράκια, ώστε να αισθάνονται ήρεμα και οικεία, και επιπλέον, η εγγύτητα αυτή βοηθάει να συνδεθούν άμεσα και γρήγορα τα παιδιά με αυτό που θα δουν. Ζωντανές χαλαρωτικές  μουσικούλες, αστείοι ήχοι, πούπουλα, φτεράκια, υφάσματα, σαπουνόφουσκες, γαργαλητά , γέλια και κου-κου-τζα, απλά και ανεκτίμητα στοιχεία , θησαυροί για όσους  έχουν να κάνουν με τον κόσμο των μωρών.

Γιατί επιλέξατε ένα πουλί ως ήρωα της παράστασής σας;

Η παράσταση είναι βασισμένη στο παραμύθι της Μαρίνας Πλεμένου «Ο Λευτέρης, ένα περιστέρι δίχως ταίρι» οπότε μας πήγε η ιστορία προς τα περιστεράκια. Επίσης, τα μωράκια δείχνουν μια ιδιαίτερη συμπάθεια γι ’αυτά τα άκακα πλασματάκια, που πετάνε και δεν περπατάνε, που τρώνε ψυχουλάκια, βγαίνουν απ’ το αυγό τους και δεν κάθονται μια στιγμή να τα χαϊδέψουμε!

Σας ευχαριστώ πολύ!

Η κριτική μας για τη παράσταση βρίσκεται εδώ, ενώ πληροφορίες για τη παράσταση μπορείτε να δείτε εδώ

Δεν σου άρεσε; Ενημέρωσε μας!

Από Δήμητρα Τσιαούση

Είμαι η Δήμητρα, δημοσιογράφος και μητέρα τριών παιδιών. Η μεγάλη αγάπη για το θέατρο, τις παρασταστικές τέχνες και τις ποιοτικές αποδράσεις για μεγάλους και μικρούς με έφερε στο ΕΛΑΜΑΖΙ. Μαζί θα «ζουμάρουμε» τα καλύτερα δρώμενα στην Αττική με τις καλύτερες προτάσεις διασκέδασης, ψυχαγωγίας και διδαχής!

Σχόλια

Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments