in

ΕΝΑΣ ΚΑΚΟΣ ΜΟΛΥΒΕΝΙΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ

Έχοντας διαβάσει τόσες διθυραμβικες κριτικές ένιωσα πολύ τυχερή όταν κατάφερα να προλάβω προσκλήσεις στο ´Ελα Μαζί για το Μολυβένιο Στρατιώτη στο θέατρο Βασιλάκου…αυτό που έζησα πραγματικά δεν το πίστευα…μετά τα δέκα πρώτα λεπτά έλεγα δεν είναι δυνατόν κάτι θα γίνει και θα αλλάξει …δε μπορεί να είναι αυτή η παράσταση που εκθειάζουν…δυστυχώς όχι μόνο δεν άλλαξε κάτι αλλά όσο περνούσε η ώρα ,η παράσταση μας φαίνονταν όλο και χειρότερη και πραγματικά ευχόμουν να τελειώσει ,σπάνια μου έχει συμβεί αυτό…από που να αρχίσω…δεν ήτανε ότι ήταν μιούζικαλ αυτό το γνωρίζαμε δεν ήταν ο λόγος που δε μας άρεσε…ένας αχταρμας τραγουδιών με όλη τη σημασία της λέξης απο ροκ ,λαϊκά,ντίσκο , αστεία με χιούμορ τύπου να κουνιέται ο Μολυβενιος Στρατιώτης και να λέει ότι κάνει το Ρουβά…οι ηθοποιοί επιλεγμένοι μόνο για τις φωνές τους με εξαίρεση δυο ,οι υπόλοιποι δεν είχαν καμία υποκριτική ικανότητα κάτι που έχουν οι ηθοποιοί που κάνουν μιούζικαλ στο εξωτερικό που συνδυάζουν και ταλέντο στην υποκριτική και σωστή φωνή…τo κείμενο επιεικώς απαράδεκτο απορώ πραγματικά για το βραβείο που έχει πάρει για καλύτερη διασκευή…ακόμα δε μπορώ να πιστέψω πως αυτή η παράσταση έχει θεωρηθεί καλή παράσταση…

Δεν σου άρεσε; Ενημέρωσε μας!

Σχόλια

Leave a Reply
  1. Εννοείται ότι αυτά είναι γούστα και δεν μπορεί να αρέσουν σε όλους οι παραστάσεις. Αλλά τόσο κακή κριτική δεν της αξίζει της συγκεκριμένης παράστασης. Εμάς πάντως μας άρεσε πολύ,ενθουσιαστήκαμε και διασκεδάσαμε.

  2. Είναι δικαίωμα του καθενός να διαφωνεί…εγώ εξέφρασα την άποψη μου…παρακολουθώ χρόνια θέατρο και ενηλίκων και παιδικό από όταν ήμουν εγώ παιδί και από όταν έγινα μαμά…έχω χρόνια επίσης μουσικη παιδεία και καλλιέργεια θεωρώ αφού από παιδί έχω σε σχέση με τη μουσική και τα ωδεία ακόμα και τώρα που είμαι μέλος της χορωδίας του Μεγάρου Μουσικής…είμαι ένα άτομο χαρούμενο που ακούει και είναι ανοιχτή σε παρά πολλά είδη μουσικής και ροκ και ντίσκο την οποία τη λατρεύω και χορεύω πολύ μ αυτή και πολλά είδη…αυτό που έζησα χτες ήταν απερίγραπτο και δεν αλλάζω σε τίποτα την κριτική και λίγα έγραψα μπορώ να πω…ίδια ήταν η άποψη ακριβώς και του άντρα μου που ήθελε να φύγει γιατί δεν άντεχε και τον κράταγα…

  3. Επίσης να διευκρινήσω και κάτι ακόμα …αν ήταν μια ´´χαζή´´ παράσταση η μια βαρετή απλά παράσταση δε θα έγραφα όλα τα παραπάνω…όταν νιώθω όμως ότι προσβάλλεται η νοημοσύνη και η αισθητική μου με μια παράσταση και ένα σενάριο και αυτό απευθύνεται και σε παιδιά που είναι το μέλλον και η ελπίδα μας τότε είμαι κάθετη και μόνο τέτοια κριτική μπορώ να γράψω…όπως δεν αφήνω το παιδί μου να δει «Σεφερλη» όταν προβάλλονται κάτι παραστάσεις του στην τηλεόραση και όπως ούτε πέντε λεπτα δε μπορώ να παρακολουθήσω κάτι τέτοιο εγώ ποσο μάλλον να γελάσω με αυτό…είναι αντίστοιχης αισθητικής αυτή η παράσταση κάποιοι γελάνε με αυτό και το επιλέγουν και πληρώνουν για να πάνε και το θεωρούν.´ διασκέδασή´ κάποιοι όχι…η ψυχαγωγία είναι αγωγή της ψυχής μη το ξεχνάμε αυτό…

    • Βεβαίως να τη δείτε… Κανείς δεν είπε το αντίθετο..μπορει και. Να ενθουσιαστειτε κιόλας… Απλά για μένα ξέρετε δεν είναι κριτήριο ” οι τόσες πολλές καλές κριτικες” και το Δελφιναριο γεμάτο είναι πάντα απ ότι λενε και ο Σεφερλης…

  4. Ευχαριστούμε πολύ για την κριτική, ενδιαφέρουσα τοποθέτηση. Καταλαβαίνω ότι ούτε σε εμένα θα αρέσει, οπότε καλύτερα να μην πάμε. Η αλήθεια είναι ότι όταν κάτι το έχεις αγαπήσει στην κλασσική του έκδοση, δύσκολα “χωνεύεις” μια εναλλακτική του μορφή. Το ίδιο περίπου έπαθα κι εγώ με τον Μεγαλέξανδρο που Νικάει τον Δράκο στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Δυστυχώς, δεν την έχω δει ακόμα δημοσιευμένη την κριτική μου.

    • Ξέρετε έχετε δίκιο αλλά ήταν κάτι πολύ περισσότερο από το ότι ήταν διαφορετική εκδοχή… Αν ήταν καλή δε θα με πείραζε καθόλου… Είμαστε ανοιχτοί σε κάτι διαφορετικό αρκεί να μην είναι αντιαισθητικό…

  5. εχοντας δει τις προηγουμενες παραστασεις της κυριας Τολης οι οποιες ηταν εξαιρετικες πηγα και εγω στις γιορτες να την δω.απογοητευτηκα και εγω γιατι δεν ειχε καμμια σχεση με τις προηγουμενες!Η επιλογη του μολυβενιου σστρατιωτη τραγουδιστικα ηταν αποτυχια.Εγω θα πω μονο οτι ηταν μια παρασταση μετρια κατι που δεν μας εχει συνηθισει η κυρια Τολη.

  6. Είδα και εγώ την παράσταση πριν κάποιες εβδομάδες και θα συμφωνήσω.
    Αναμφίβολα είναι μια ακριβή παραγωγή, αλλά κάπου χάνεται το μέτρο για χάρη ίσως του εντυπωσιασμου.
    Ήταν ένα θέαμα (και όχι καλό) από το οποίο είμαι σχεδόν σίγουρη ότι κανένα παιδάκι δεν αποκόμισε κάτι για την ιστορία.
    Επειδή είχα δει και περυσι, τον Μικρό Πριγκηπα της Μαριαννας Τόλη, ο οποίος είχε ανέβει σε μια αντίστοιχη μορφή, θα έλεγα ότι το περσινο ήταν τουλαχιστον πιο καλοδουλεμενο…η μικρή μου θυμόταν τα τραγουδακια για καιρό, φέτος την είδα να βαριέται γιατί μάλλον δεν καταλάβαινε τι ασυναρτησίες γίνονταν στην σκηνη.

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments