in

Είδαμε τους “ΧΙΟΝΑΝΟΥΣ” στο Θέατρο Πόρτα

Μια διαφορετική εκδοχή του γνωστού μύθου της ΧΙΟΝΑΤΗΣ υπό τη σκηνοθετική ματιά της Σοφίας Πάσχου εκτυλίσσεται στο Θέατρο Πόρτα. Οι PATARI PROJECT, παρουσιάζοντας την πέμπτη παραγωγή τους σε σύνολο, με τον τίτλο ΧΙΟΝΑΝΟΙ, δημιουργούν, χωρίς κανένα εξωτερικό εφόδιο, παρά μόνο πάνω σε πλατφόρμα. Με οδηγό τους το σώμα και τη φωνή ταξιδεύουν το κοινό και κινούν το μύθο.

Οι καινοτομίες τόσο στην πλοκή όσο και τη σκηνοθεσία είναι ευρηματικές και δημιουργικότατες.

Αναφορικά με τη σκηνοθεσία, η πρωτότυπη τεχνική τους, όπως λέγεται platform, κάνει χρήση πλατφόρμας πάνω στην οποία εκτυλίσσεται η δράση. Πώς γίνεται πάνω σε δυο πλατφόρμες να βασίζεται μια ολόκληρη παράσταση μην σας παραξενεύει καθόλου.

Ο κορμός της ιστορίας δεν παραμένει ο ίδιος, αφού παρατηρούμε την Χιονάτη -στην παράσταση έχει το όνομα Άννι-  να εκδιώκεται από τη κακιά μητριά της από το βασίλειο, ενώ τα πέντε αδέρφια στο σπίτι των οποίων βρίσκει καταφύγιο η ηρωίδα δεν είναι νάνοι.

Ο μύθος δραματοποιείται στην σύγχρονη εκδοχή του, με την ταύτιση του θύματος με το θύτη (κατά μια έννοια), την προσέλκυση του ενδιαφέροντος της Άννι από τα αδέρφια, τον εγωκεντρισμό της βασίλισσας και των ψυχολογικών της μεταπτώσεων.

Οι βασικοί χαρακτήρες του μύθου, ήτοι η Χιονάτη και η κακιά μητριά της, είναι υπαρκτοί, όμως με διαφορετικό υπόβαθρο. Πρόσωπα πλέκονται διαφορετικά, χαρακτήρες πλάθονται υπό άλλη σκοπιά. Έτσι, η απροστάτευτη Χιονάτη – Άννι που βρίσκει στέγη στην κατοικία των πέντε αδερφών Κούρτογλου μεταμορφώνεται σε ένα πρόσωπο δυναμικό, αλλά πληγωμένο που στην αρχή μιμείται την εγωιστική και αλαζονική συμπεριφορά της κακιάς μητριάς, όμως όχι για πολύ…

Η παράσταση πλέκεται γύρω από το δίπολο καλού – κακού. Από τη μια η  Άννι και από την άλλη η κακιά μητριά, σαν δυο στρατόπεδα, η ψυχολογία και ο χαρακτήρας καθεμιάς από τις οποίες φωτίζονται με μεγάλη συνέπεια. Το πρώτο μέρος στοχεύει κυρίως στην χαρτογράφηση των ηρωίδων, ενώ το δεύτερο έχει γρηγορότερη εξέλιξη.

Μια ομάδα ηθοποιών «γυμνοί» επί σκηνής, μα το σώμα και η φωνή γίνονται τα μόνα εργαλεία για την εξέλιξη της πλοκής της παράστασης. Το πέταγμα των πουλιών, το ποτάμι με τα ψάρια, η αναρρίχηση στην κορυφή του ψηλότερου δέντρου, η προσέγγιση στο γκρεμό, το πέταγμα από αλεξίπτωτο, η πεζοπορία σε βουνό είναι μερικές από τις σκηνές που αφηγούνται τα σώματα της ομάδας PATARI PROJECT.

Ανατροπή υπάρχει καθόλη τη διάρκεια του μύθου. Γίνεται το πέρασμα από το «εγώ» στο «εμείς» και συντελείται η πλήρης μεταμόρφωση της Άννι, από το πληγωμένο θύμα στο κορίτσι που κατάφερε να θεραπεύσει τις πληγές του παρελθόντος χάρη στην επέμβαση των αδερφών και τον δυναμισμό της ίδιας.

Η μουσική της παράστασης ηχεί σαν πολυφωνικό σύνολο όπου οι ηθοποιοί με θαυμαστό τρόπο τραγουδούν το πόνο και τη χαρά, τα γέλια και τα κλάματα, ακούγονται φωνές σε απόλυτη συμμετρία.

Τα ατού της παράστασης είναι αμέτρητα, αφού έχουμε γρήγορη ροή, απίστευτες εναλλαγές ρόλων, ευχάριστα και πρωτότυπα μουσικά ακούσματα, άφθονο γέλιο με το σαρκασμό των ηρώων, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι έχουμε ομάδα, ομαδικό πνεύμα και ομαδικό αποτέλεσμα! Η ισχύς εν τη ενώσει.

Μια παράσταση που ενώνει τις έννοιες Θέατρο για παιδιά και Θέατρο για ενήλικες.

Μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε!

Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε εδώ.

Δεν σου άρεσε; Ενημέρωσε μας!

Από Δήμητρα Τσιαούση

Είμαι η Δήμητρα, δημοσιογράφος και μητέρα τριών παιδιών. Η μεγάλη αγάπη για το θέατρο, τις παρασταστικές τέχνες και τις ποιοτικές αποδράσεις για μεγάλους και μικρούς με έφερε στο ΕΛΑΜΑΖΙ. Μαζί θα «ζουμάρουμε» τα καλύτερα δρώμενα στην Αττική με τις καλύτερες προτάσεις διασκέδασης, ψυχαγωγίας και διδαχής!

Σχόλια

Leave a Reply
  1. Το είδαμε την Κυριακή. Πραγματικά πολύ καλή παράσταση, με συνοχή και διαρκή ροή. Τα παιδιά μου την χαρακτήρισαν ως όμορφη και διαφορετική. Θεωρώ όμως ότι έπρεπε να διαρκεί λίγότερο, καθώς κουράστηκαν. Ξεκίνησε 15.20 και τελείωσε μαζί με το διάλειμμα (που κράτησε πολύ λίγο) περίπου στις 17.30. Οι ηθοποιοί πραγματικά φαίνεται ότι τα δίνουν όλα στη σκηνή.

  2. Δεν είναι καταλληλη για παιδια προσχολικης ηλικιας ακόμη και αν εχουν δει αρκετες θεατρικες παραστασεις. Η σκηνοθεσια ηταν κουραστικη για αυτα και ο προσβλητικος τρόπος που μιλουσαν αρχικα οι πρωταγωνιστριες, δυσκολος να αποκωδικοποιηθει από μικροτερα παιδια.
    Παρολα αυτα καθε παρασταση εχει κατι να τους δωσει.. Σήμερα μου τραγουδούσαν ενα τραγούδι της παραστασης κ μου είπαν πως τελικα τους αρεσε!

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments