in ,

Είδαμε τον «Καλιγούλα» του Καμύ

Στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά παρακολουθήσαμε μια συναρπαστική παράσταση.
Ο Γάιος Καλιγούλας, μετά τον θάνατο της αγαπημένης του αδερφής Δρουσίλας, εξαφανίζεται για τρεις ημέρες. Γυρίζοντας ξανά στο παλάτι, έχει ανακαλύψει ότι η ζωή δεν έχει κανένα νόημα, οι άνθρωποι είναι πάντα δυστυχισμένοι. Βυθισμένος στην απελπισία και την παράνοια συγκρούεται με τους συγκλητικούς, τους φίλους του, τον λαό. Με τις επιλογές του οδηγείται στην αυτοκαταστροφή.
Το έργο είναι ένα βαθιά φιλοσοφικό, υπαρξιακό κείμενο, που πολλοί υποστηρίζουν ότι πρέπει μόνο να διαβάζεται και όχι να παίζεται στο θέατρο.
Πήγαμε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά καχύποπτοι για το πώς θα έχουν χειρισθεί οι συντελεστές το κείμενο του αγαπημένου μας συγγραφέα. Το αποτέλεσμα μας αποζημίωσε και με το παραπάνω. Η γενική σύλληψη της παράστασης ήταν μέσα στο πνεύμα του έργου. Σκοτεινή σκηνή, καθαρός λόγος, λιτή σκηνοθεσία, δυνατές ερμηνείες. Ιδιαίτερα ο Στάνκογλου, στον ρόλο του Καλιγούλα, ήταν συγκλονιστικός.
Η παράσταση απευθύνεται σε ενήλικο κοινό που ζητά απαιτητικές, δύσκολες παραστάσεις. Όσοι θέλουν μια ευχάριστη, ανάλαφρη έξοδο μετά από μια δύσκολη εβδομάδα θα απογοητευθούν. Όσοι διψούν να ακολουθήσουν το διανοητικό στοχασμό του Καμύ θα ενθουσιαστούν. Σπάνια βλέπουμε παραστάσεις που περνούν στο κοινό τόσο ουσιαστικά μηνύματα για την ανθρώπινη σκέψη.

Report

Σχόλια

Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments