in

Είδαμε την παράσταση “Τα τελευταία φεγγάρια”

TF151106_768a-1024x706

Μια πολύ δυνατή παράσταση που στοχεύει πετυχημένα, στο να μεταφέρει σε εικόνες τα συναισθήματα που νιώθει ο πρωταγωνιστής. Σαν μια πολύ προσωπική εκ βαθέων εξομολόγηση που περιέγραφε το φόβο, την μοναξιά, την εσωτερικότητα που βιώνουν οι γηραιότεροι.

Κυνικός, με χιούμορ όσο χρειαζόταν είπε πολλές αλήθειες και μας έβαλε στη διαδικασία να σκεφτούμε πως θα είμαστε μετά από μερικά χρόνια ή πως αισθάνονται οι οικείοι μας μεγάλης ηλικίας. Ειδικά στο δεύτερο μέρος φάνηκε ξεκάθαρα η μοναξιά στο γηροκομείο, η μονότονη καθημερινότητα τους και το ότι ήταν μονόλογος αυτό ακριβώς τόνισε, την απόλυτη μοναξιά…

Εκπληκτικό το γεγονός ότι ο Κ. Αγγελόπουλος παρά την προχωρημένη του ηλικία (84 ετών) ήταν άψογος πάνω στη σκηνή! H παράσταση αυτή είναι τόσο αληθινή, που σπάνια συναντά κανείς στο θέατρο τόση αλήθεια σε μια ερμηνεία. Ο Άγγελος Αντωνόπουλος πραγματικά στο πλαίσιο μια λιτής αλλά τόσο βαθιάς ερμηνείας μας άφησε να τον κοιτάζουμε με δέος και στο πρόσωπό του βλέπαμε τις τρεις γενιές. τους παππούδες μας, τους γονείς μας και τον μελλοντικό εαυτό μας.

Δύσκολο θέμα για ενηλίκους, πόσο μάλιστα για παιδιά οπότε θα ήταν καλύτερα να την παρακολούθησετε με το ταίρι σας ή παιδί ηλικίας 16 και άνω.

Δεν σου άρεσε; Ενημέρωσε μας!

Από xanpet

Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Comments

0 comments