in

Βόλτα στο Πεδίον του Άρεως

Τώρα που ο καιρός λίγο δείχνει να ανοίγει και αρχίζουμε να ξανακοιτάμε τις επιλογές για βόλτα με τα πιτσιρίκια επιστρέφω στο Πεδίον του Άρεως. Μοναδικός πνεύμονας για τις γύρω περιοχές Εξάρχεια, Γκύζη, Κυψέλη κλπ., και όχι μόνο, το Πεδίον του Άρεως έχει πολύπαθη ιστορία. Για να παραμείνω στα πρόσφατα χρόνια, το πάρκο έκλεισε για ανάπλαση το 2003 περίπου για να ξανανοίξει τις πόρτες του εμφανώς ανακαινισμένο, αν και όχι ολοκληρωμένο, το 2010.

Ο αρχικός μας ενθουσιασμός για την αναντίρρητη ομορφιά του πάρκου άρχισε να υποχωρεί σαν στέρεψαν τα κονδύλια γα την φύλαξη, την προστασία, τον καθαρισμό… Ακολούθησαν οι κλειδωμένες παιδικές χαρές, λόγω έλλειψη ασφάλειας και μια σειρά από άλλα σοβαρά προβλήματα. Το τελευταίο όμως τετράμηνο έχει γίνει σοβαρή προσπάθεια ανάδειξης του χώρου με κύριους άξονες την καθαριότητα, την φύλαξη, την επισκευή των κατεστραμμένων υποδομών (παγκάκια, κάδοι…) και την συστηματική φροντίδα του φυσικού πλούτου.

Με όλες αυτές τις κινήσεις το Πεδίον του Άρεως έχει επιστρέψει στην καθημερινότητά μας και είναι μια από τις επιλογές μας για ποδήλατο με τα παιδιά, ποδόσφαιρο, τρέξιμο… Ειδικά Σάββατο μεσημεράκι ο άπλετος χώρος, η ησυχία του, σε συνδυασμό με τον ήλιο και τη σκιά που προσφέρει το πάρκο μας ξεκουράζουν και μας αναζωογονούν. Αν θέλετε, επισκεφτείτε το.

Δεν σου άρεσε; Ενημέρωσε μας!

12 Comments

Leave a Reply
  1. Η εικόνα του πάρκου το τελευταίο διάστημα, ειδικά με την έξαρση του μεταναστευτικού, ήταν απογοητευτική. Πριν το καλοκαίρι που μας πέρασε αλλά και κατά τη διάρκειά του η όλη του εικόνα ήταν άθλια και μόνο να περπατήσεις από εκεί γύρω, πόσο δε μάλλον να πας με τα παιδιά σου για αναψυχή και βόλτα. Μακάρι να βελτιώθηκε η συνολική του κατάσταση. Πριν από μία εβδομάδα πάντως που περάσαμε από εκεί μοιραζόταν συσσίτιο, η φτώχεια και η εξαθλίωση έχουν χτυπήσει κόκκινο στις γειτονιές μας.

    • Πράγματι μέχρι πριν κάποιους μήνες η κατάσταση στο πάρκο ήταν τραγική. Η σημερινή εικόνα όμως δεν είναι ίδια. Ούτε σκηνές προσφύγων υπάρχουν, ούτε εκείνο το ατελείωτο σκουπιδαριό. Συσσίτιο μοιράζεται συστηματικά στους άπορους, συγκεκριμένες μέρες και ώρες, γεγονός που δε θα συμπεριελάμβανα στα αρνητικά του πάρκου. Δε λέω πως τα πράγματα είναι ιδανικά, μακράν, ΄(υπάρχουν πράγματι σοβαρά προβλήματα) αλλά επειδή προσωπικά πηγαίνω με τα αγόρια μου και τις 2-3 ωρίτσες που περνάω εκεί και χαλαρώνω και αποσυμπιέζω από την βουή της πόλης ήθελα να το επικοινωνήσω και σε άλλους. Οι δημόσιοι χώροι αποκτούν την ταυτότητα των ανθρώπων τους. Όσο περισσότερα παιδιά, γέλια και παιχνίδια τόσο καλύτερα.

  2. αν η δημοτικη αρχη το προσεχε περισσοτερο θα ηταν αληθινος παραδεισος για τα παιδια..ελπιζω να ειναι καλυτερα απο παλιοτερα…θα συμφωνησω με την elina….οι χωροι αποκτουν την ταυτοτητα των ανθρωπων

  3. Αγαπημένος προορισμός το Πεδίον του Άρεως, θυμάμαι παλιά, πόσο κόσμο μάζευε με τις εκθέσεις λουλουδιών και βιβλίων που διοργάνωνε.
    Κάποτε όσο ήταν μικρά τα παιδιά πηγαίναμε τακτικά, τώρα όμως έχουμε τουλάχιστον 2χρόνια να περάσουμε μέσα από το πάρκο, διότι περιφερειακά τριγυρνάμε καθημερινά σχεδόν, καθότι κάτοικοι Κυψέλης. Ακόμα κι έτσι βλέπεις να περιφέρονται άστεγοι, μετανάστες και κάθε λογής άνθρωποι που δεν σέβονται τον χώρο και κάνουν ότι μπορούν για να τον καταστρέψουν. Φταίει βέβαια και η αστυνόμευση που δεν υπάρχει, η φύλαξη που είναι και αυτή ανύπαρκτη και πάει λέγοντας.
    Μακάρι να αναβαθμιστεί η περιοχή , και υπάρξει μια σχετική φύλαξη…θα το επισκεφτούμε το συντομότερα δυνατόν για να θυμηθούμε την παλιά καλή εποχή.

  4. Η κατάσταση στο Πεδίον του Άρεως ούτε και τώρα είναι ιδανική. Συγκεκριμένα, τα 150 μέτρα από το άγαλμα του Κωνσταντίνου μέχρι το πρώτο ημικύκλιο είναι απογοητευτικά για την εικόνα της ανθρώπινης εξαθλίωσης. Το υπόλοιπο όμως πάρκο που δεν είναι διόλου μικρό (277 στρέμματα συνολικά) είναι μια μικρή όαση πράσινου και ηρεμίας. Ο εφτάχρονος γιος μου εκεί έμαθε ποδήλατο χωρίς ρόδες και τα δύο αγόρια μου εκεί τρέχουν με τα πατίνια τους, εκεί παίζουν ποδόσφαιρο, σουτάκια σε αυτοσχέδια τέρματα, τηλεκατευθυνόμενα κλπ. Οι υπεύθυνοι τους τελευταίους μήνες έχουν καθαρίσει και κλαδέψει σε βάθος ώστε να μην υπάρχουν τυφλά σημεία. Το πρώην θέατρο “Άλσος” έχει ξαναφτιαχτεί και περιμένει να δημοπρατηθεί ενώ περιπολίες υπευθύνων δίνουν μια περαιτέρω αίσθηση φροντίδας και ασφάλειας. Εθνικός Κήπος ή Πάρκο Σταύρος Νιάρχος δεν είναι αλλά το Πεδίον του Άρεως έχει οπωσδήποτε κι αυτό τις χάρες του. Ταπεινή μας γνώμη πάντα…

Αφήστε μια απάντηση